Η Θράκη κλείνει την πόρτα στα χρυσωρυχεία

Το μήνυμα εστάλη για μια ακόμα φορά, ακόμα πιο ηχηρό από τις προηγούμενες, και αναζητεί πλέον αποδέκτες, κυρίως στο Υπουργείο Περιβάλλοντος. Μετά από μια σειρά διαβουλεύσεων της τοπικής κοινωνίας της Θράκης, που ξεκίνησαν την προηγούμενη εβδομάδα στο δημοτικό συμβούλιο Μαρώνειας-Σαπών και συνεχίστηκαν στις αρχές τις τρέχουσας με αντίστοιχα συλλογικά όργανα των δήμων Αλεξανδρούπολης και Κομοτηνής, το θέμα το εξορυκτικών δραστηριοτήτων για χρυσό στην περιοχή ήρθε την Τετάρτη στο Περιφερειακό Συμβούλιο Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης. Θυμίζουμε ότι το κρίσιμο αυτό ζήτημα, που απασχολεί την τοπική κοινωνία τα τελευταία 13 χρόνια περίπου, επανήλθε στην επικαιρότητα με αφορμή την γνωμοδότηση, που κλήθηκε να δώσει το Περιφερειακό Συμβούλιο επί της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για την επένδυση χρυσού στο Πέραμα του νομού Έβρου.
Με παρακαταθήκη τις ομόφωνες αποφάσεις καταδίκης των εξορύξεων από όλα τα συλλογικά όργανα της τοπικής αυτοδιοίκησης της Θράκης τα προηγούμενα χρόνια, αλλά και με τις επικαιροποιημένες ομόφωνες επίσης αποφάσεις των τριών συλλογικών οργάνων που προαναφέρθηκαν, το Περιφερειακό Συμβούλιο Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης στάθηκε με συνέπεια στη διαχρονική έκφραση της τοπικής κοινωνίας και γνωμοδότησε αρνητικά επί της Περιβαλλοντικής Μελέτης. Ειδοποιός διαφορά στη συγκεκριμένη συνεδρίαση σε σύγκριση με τις παλαιότερες των αντιστοίχων θεσμικών οργάνων, ήταν ότι καταγράφηκε για πρώτη φορά ψήφος θετική προς τις εξορύξεις, προερχόμενη από τον περιφερειακό σύμβουλο Έβρου, κ. Νίκο Τζανίδη, που αντικατέστησε πρόσφατα τον παραιτηθέντα, κ. Σταύρο Παπαθανάκη. Δεν έλειψαν, βέβαια, ούτε οι «παραφωνίες», όπως είχαν εμφανιστεί όμως τέτοιες και στο παρελθόν. Συγκεκριμένα, πρόκειται για τις επιφυλάξεις που διατυπώθηκαν από πολλούς συμβούλους της μείζονος αντιπολίτευσης, σε αντίθεση με την ξεκάθαρη θέση κατά του χρυσού, που πήρε ο επικεφαλής της, κ. Γιώργος Παυλίδης. Από τη μερίδα εκείνων που εξέφρασαν επιφυλάξεις, στην επιλογή του «λευκού» οδηγήθηκαν τελικά μόνο δυο σύμβουλοι, οι κ.κ. Κωνσταντίνος Μιχελής και Κωνσταντίνος Ζαγναφέρης. Η εξέλιξη αυτή, πάντως, κάθε άλλο παρά ως απώλεια αντιμετωπίστηκε, δεδομένου ότι η συνοχή και η ομοθυμία της τοπικής κοινωνίας, όπως εκπροσωπήθηκε από θεσμικούς και παραγωγικούς φορείς, κόμματα, συλλόγους και απλούς πολίτες, επισφραγίστηκε για μια ακόμα φορά και καταρρίφθηκαν οποιεσδήποτε αμφιβολίες περί των διαθέσεων και προθέσεων έναντι των εξορύξεων χρυσού.
Αρνητική γνωμοδότηση από τη Διεύθυνση Περιβάλλοντος και Χωρικού Σχεδιασμού
Στη διάρκεια της συνεδρίασης παρουσιάστηκαν η γνωμοδότηση της Διεύθυνσης Περιβάλλοντος και Χωρικού Σχεδιασμού της Περιφέρειας, η θέση της επιστημονικής ομάδας των «Χρυσωρυχείων Θράκης», αλλά και η αντίστοιχη θέση από το ΤΕΕ-Θράκης.
«Εξαιρετικά σοβαρές και μόνιμες επιπτώσεις»
Στις παρατηρήσεις της υπηρεσίας της Περιφέρειας επί της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, διατυπώθηκαν κατά πρώτον σοβαρές επιφυλάξεις για την επέμβαση που θα υπάρξει στο φυσικό περιβάλλον. «Tο έργο λόγω του είδους και του μεγέθους του», υποστήριξε η εισηγήτρια, «θα έχει εξαιρετικά σοβαρές και μόνιμες επιπτώσεις στην μορφολογία, το τοπίο, στην αισθητική αξία της φύσης, τα οικοσυστήματα και τις χρήσεις γης της περιοχής επέμβασης».
«Έργο ασυμβίβαστο με το Περιφερειακό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού»
Επιπλέον, το έργο χαρακτηρίστηκε ασυμβίβαστο με τις προτεραιότητες και τις στρατηγικές επιλογές του Περιφερειακού Πλαισίου Χωροταξικού Σχεδιασμού, δεδομένου ότι «η εν λόγω εκμετάλλευση του χρυσοφόρου κοιτάσματος του Περάματος δεν συνάδει με το εγκεκριμένο Περιφερειακό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης».
«Το έργο ενέχει εν δυνάμει κινδύνους για μη αναστρέψιμες επιπτώσεις στο περιβάλλον»
Κατά τρίτον η υπηρεσία πρόβαλε διαφωνία αναφορικά με την επέμβαση σε ρέμα και τις επιπτώσεις αυτού. Ο χώρος απόθεσης των αφυγραμένων τελμάτων προτείνεται να κατασκευαστεί εντός λεκάνης απορροής ανατολικού κλάδου του βορείου τμήματος του Παλιορέματος, αλλά σύμφωνα με τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας τα ρέματα αποτελούν κοινόχρηστους χώρους, επί των οποίων απαγορεύονται επεμβάσεις που θίγουν τη λειτουργία τους, όπως είναι η απορροή προς την θάλασσα των πλεοναζόντων υδάτων της ξηράς. Επιπλέον λειτουργούν ως φυσικοί αεραγωγοί, που μαζί με τη χλωρίδα και την πανίδα τους, αποτελούν οικοσυστήματα με ιδιαίτερο μικροκλίμα και συμβάλλουν πολλαπλώς στην ισορροπία του περιβάλλοντος. Κατά συνέπεια τα ρέματα ως στοιχεία του φυσικού περιβάλλοντος αποτελούν αντικείμενα συνταγματικής προστασίας, που αποβλέπει στη διατήρηση της φυσικής τους κατάστασης και στην διασφάλιση της επιτελούμενης από αυτά λειτουργίας της απορροής των υδάτων, αποκλειόμενης κάθε εργασίας επιχώσεως ή καλύψεως. Επιπλέον κρίνεται, ότι το έργο ενέχει εν δυνάμει κινδύνους για καταστροφικές και μη αναστρέψιμες επιπτώσεις στο περιβάλλον της ευρύτερης περιοχής.
Πιθανή αστοχία σε μια σειρά από τεχνικά θέματα
Συγκεκριμένα επισημάνθηκε η πιθανή αστοχία σε μια σειρά από τεχνικά θέματα. Κατά πρώτον, στη σταθερότητα της προτεινόμενης εγκατάστασης απόθεσης των αφυγραμένων τελμάτων με την πάροδο του χρόνου και υπό την επίδραση των καιρικών συνθηκών και των βρόχινων νερών. Επιπλέον, τα εξωτερικά αναχώματα προβλέπεται να κατασκευαστούν από υλικά προερχόμενα από δανειοθάλαμο της περιοχής απόθεσης, αλλά σύμφωνα με την μελέτη, το υλικό αυτό αποτελείται από χλωριτικούς σχιστόλιθους μέτριας αντοχής με ελαφρά φαινόμενα διάβρωσης κυρίως στα πρανή. Επομένως εγείρονται ερωτήματα για το αν αυτά τα υλικά είναι κατάλληλα για την κατασκευή των αναχωμάτων αυτών. Επίσης διατυπώθηκαν σοβαρότατες αμφιβολίες για την ευστάθεια των εσωτερικών αναχωμάτων, που προτείνεται να κατασκευαστούν για την συγκράτηση του αποτιθέμενου τέλματος και την ανύψωση της εγκατάστασης συνολικά κατά 40 m πάνω από το επίπεδο στέψης των εξωτερικών αναχωμάτων, διότι τα εσωτερικά αναχώματα, μεγάλου μήκους και πλάτους στέψης 5 m, προβλέπεται να εδράζουν πάνω στα αφυγραμένα τέλματα, των οποίων η συμπεριφορά δεν προσδιορίζεται επαρκώς. Δεν είναι προβλέψιμες οι επιδράσεις των εναλλασσόμενων καιρικών συνθηκών στο προτεινόμενο σύστημα απόθεσης του τέλματος. Επιπλέον, το ύψος της εγκατάστασης απόθεσης των τελμάτων από τη βάση του κατάντη αναχώματος μέχρι την κορυφή θα φτάνει στην τελική ανάπτυξή της τα 80 m, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται μεγάλες κάθετες και οριζόντιες πιέσεις, οι οποίες διαχρονικά πιθανώς να μη μπορούν να συγκρατηθούν από τα αναχώματα. Επίσης αμφισβητείται η διαχρονική αντοχή του στεγανοποιητικού συστήματος στη λεκάνη του χώρου απόθεσης τελμάτων, υπό το βάρος τόσο της τεράστιας μάζας αφυγραμένων τελμάτων, όσο και του συστήματος των εσωτερικών αναχωμάτων. Οι εκτενείς εκσκαφές και η έκθεση σε ατμοσφαιρικές συνθήκες των θειούχων μεταλλευμάτων και στείρων ενέχουν κινδύνους όξινης απορροής με επακόλουθη υποβάθμιση της ποιότητας του εδάφους και των υδάτων.
Ενδεχόμενη αστοχία κατά την λειτουργία του έργου καθώς και ενδεχόμενο ατύχημα, ιδιαίτερα λόγω της χρήσης κυανιούχου νατρίου, μπορεί να προκαλέσει σοβαρότατες συνέπειες στη δημόσια υγεία και στο περιβάλλον. Τέλος επισημάνθηκε ότι η συγκεκριμένη δραστηριότητα λόγω των εν δυνάμει κινδύνων, του μεγέθους και των επιπτώσεων στο περιβάλλον, επιβάλλει σε όλες τις φάσεις του έργου, από την κατασκευή έως την τελική αποκατάσταση του περιβάλλοντος και για μεγάλο χρονικό ορίζοντα, αυστηρότατο έλεγχο και παρακολούθηση από ειδικά καταρτισμένους επιστήμονες των αρμόδιων υπηρεσιών της διοίκησης.
Συνεπεία όλων των παραπάνω, λοιπόν, και λόγω των μη αντιστρεπτών και σοβαρών επεμβάσεων στο φυσικό περιβάλλον και πολλαπλών επιπτώσεων σε αυτό, η Υπηρεσία της Περιφέρειας γνωμοδότησε αρνητικά επί της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων του έργου «Μεταλλευτικές εγκαταστάσεις στο Πέραμα, Ν. Έβρου» της εταιρείας Χρυσωρυχεία Θράκης Α.Μ.Β.Ε.
Συστηματική αποσιώπηση κινδύνων, ελλιπείς και αναξιόπιστες επιστημονικές αναλύσεις
Οι κ.κ. Αρίκας, Τέντες και Τριανταφυλλίδης άσκησαν αυστηρή κριτική επί του περιεχομένου της μελέτης και επί των προθέσεων των συντακτών της, κάνοντας λόγο για συστηματική αποσιώπηση περί των κινδύνων, που απορρέουν από τη χημική σύσταση των τελμάτων, καθώς επίσης για ελλειπείς και αναξιόπιστες αναλύσεις, που υποδηλώνουν χαμηλό επιστημονικό επίπεδο.
Επίκληση ευρωπαϊκής νομοθεσίας και θέσεων εργασίας από την Εταιρία
Από την πλευρά της Εταιρίας, υπογραμμίστηκε ότι το έργο είναι συμβατό με την ευρωπαϊκή νομοθεσία, ενώ εκλήθη η τοπική κοινωνία να διεκδικήσει τη σύσταση επιτροπής ελέγχου, που όπως αφέθηκε να εννοηθεί τα «Χρυσωρυχεία Θράκης» έχουν τη διάθεση να τη χρηματοδοτήσουν. Επιπλέον, οι εκπρόσωποι της εταιρίας υπεραμύνθηκαν της θέσης ότι οι παρεμβάσεις στο φυσικό περιβάλλον θα αποκατασταθούν μετά από την ολοκλήρωση του έργου, καθώς επίσης έγινε λόγος για ελαχιστοποίηση των κινδύνων για ατυχήματα.
Ιδιαίτερη έμφαση πάντως δόθηκε από τους εκπροσώπους της εταιρίας στην ανάδειξη των αντισταθμιστικών οφελών και ιδιαίτερα στο κομμάτι της δημιουργίας θέσεων εργασίας. Αυτές οι θέσεις θα είναι 200+1 για όλη τη διάρκεια της λειτουργίας των Χρυσωρυχείων, όπως υπογράμμισε ο κ. Μαρκόπουλος, και μάλιστα με μισθούς… «προ μνημονίου», ήτοι 800 ευρώ καθαρά το μήνα. Δυστυχώς, στην τακτική αυτή του αποπροσανατολισμού, που επιχείρησαν επίμονα οι εκπρόσωποι της εταιρίας, θύματα έπεσαν αρκετοί περιφερειακοί σύμβουλοι, οι οποίοι αναλώθηκαν σε συζήτηση περί αντισταθμιστικών οφελών για την τοπική κοινωνία, αλλά και το ελληνικό δημόσιο, θέτοντας κατά διαστήματα σε δεύτερη μοίρα το ουσιαστικό επίδικο των περιβαλλοντικών επιπτώσεων και των συνεπειών του έργου στη δημόσια υγεία. Σε κάθε περίπτωση πάντως από τη μεγάλη πλειοψηφία του σώματος κρίθηκαν πενιχρά μπροστά στους κινδύνους, που ελλοχεύουν, τα όποια οφέλη υπόσχεται η συγκεκριμένη επένδυση.
Παρεμβάσεις δημάρχων και εκπροσώπων φορέων
Σημειωτέον ότι στη διάρκεια της συζήτησης, το λόγο πήραν οι δήμαρχοι Αλεξανδρούπολης και Κομοτηνής, κ.κ. Λαμπάκης και Πετρίδης, καθώς επίσης και εκπρόσωποι από τη Διανομαρχιακή Επιτροπή Ροδόπης-Έβρου κατά του χρυσού, από το Μελισσοκομικό Συνεταιρισμό Ροδόπης, από την Ιερά Μητρόπολη Μαρώνειας και Κομοτηνής, από τον Οδοντιατρικό Σύλλογο Ροδόπης και από το Εργατικό Κέντρο Κομοτηνής. Όλοι τους υπογράμμισαν την κατηγορηματική αντίθεσή τους στις σχεδιαζόμενες επενδύσεις, επικεντρώνοντας παράλληλα στο ανώφελο των υποσχόμενων θέσεων εργασίας.

Νίκος Τζανίδης «Προέρχομαι από μεταλλευτική οικογένεια, αλλά δεν έχω καμιά οικονομική ή άλλη συναλλαγή με κανέναν από τους επενδυτές»

Στην τοποθέτησή του ο κ. Τζανίδης αρχικά γνωστοποίησε ότι ο ίδιος έχει άμεση σχέση με το χρυσό στην περιοχή μας, όχι όμως με κάποια από τις ως τώρα εταιρίες. «Τόσο εγώ, όσο ο πατέρας μου, η μητέρα μου και αδερφός μου δεν είχαμε καμιά οικονομική ή άλλη συναλλαγή με κανέναν από τους πολλούς ενδιαφερόμενους επενδυτές», υπογράμμισε. «Η αμεσότητα της σχέσης μου με τον χρυσό», εξήγησε, «έγκειται στο γεγονός ότι ο πατέρας μου, Θεμιστοκλής Τζανίδης, ως εργοδηγός μεταλλείων στο Ι.Γ.Μ.Ε. ήταν ο πρωτοστάτης της ανακάλυψης των κοιτασμάτων χρυσού στην περιοχή μας και αυτός που υπέδειξε αρχικά τους χώρους έρευνας, την οποία ολοκλήρωσε ο κ. Κωνσταντίνος Μιχαήλ, γεωλόγος ΙΓΜΕ, με την μελέτη του για την οποία βραβεύθηκε από την Ακαδημία Αθηνών για την προσφορά του στον ελληνικό λαό».
Εν συνεχεία ο κ. Τζανίδης, επισήμανε ότι επειδή ακριβώς προέρχεται από μεταλλευτική οικογένεια, κατανοεί πολλές από τις έννοιες και τους κινδύνους αυτής της δραστηριότητας. Παράλληλα υπογράμμισε ότι είναι σε θέση να καταλαβαίνει σε αρκετά καλό βαθμό όρους της φυσικής, της χημείας και των μαθηματικών, αντιτείνοντας όμως ταυτόχρονο ότι ως δικηγόρος δεν μπορεί να αγνοήσει τις συνταγματικές διατάξεις, σύμφωνα με τις οποίες το Κράτος λαμβάνει τα επιβαλλόμενα μέτρα για την αξιοποίηση των πηγών του εθνικού πλούτου, από την ατμόσφαιρα και τα υπόγεια ή υποθαλάσσια κοιτάσματα. «Πρέπει να γίνει σε όλους μας κατανοητό», υποστήριξε, «ότι ο ορυκτός πλούτος ανήκει στο σύνολο του ελληνικού λαού και όχι στους τυχόν ιδιοκτήτες της επιφάνειας ή στους δήμους ή στις Περιφέρειες». «Και αυτό το κράτος, σήμερα», συνέχισε, «βρίσκεται ένα βήμα πριν την καταστροφή και την παύση πληρωμών, ενώ ο ιδιοκτήτης της περιουσίας της οποίας συζητάμε εδώ, δηλαδή ο ελληνικός λαός, βιώνει ήδη την κοινωνική, οικονομική, και πολιτιστική του καταστροφή».
Ψήφος εμπιστοσύνης στη Μελέτη για το Πέραμα
Βέβαια, στο υπόλοιπο της τοποθέτησής του ο κ. Τζανίδης δε δίστασε να κάνει κατάχρηση της επίκλησης στο συναίσθημα, επιδιδόμενος σε μια ακατάσχετη φλυαρία για τις τραγικές διαστάσεις της οικονομικής κρίσης στην περιοχή, παραθέτοντας μάλιστα στοιχεία για την ύφεση και την ανεργία, δεδομένα δηλαδή που δεν είχαν να προσφέρουν τίποτα καινούργιο στη συζήτηση για το επίδικο των εξορύξεων. Λύση σε αυτή τη δραματική κατάσταση, όπως επισήμανε στη συνέχεια, είναι ικανή να προσφέρει η αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της χώρας, ενώ τοποθετούμενος συγκεκριμένα επί της μελέτης για τα χρυσωρυχεία στο Πέραμα, δήλωσε ικανοποιημένος «από το γεγονός ότι προβλέπονται βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές, που η εταιρεία προτίθεται να εφαρμόσει ακολουθώντας της οδηγίες της Ε.Ε».

Παρα-τη συνεδρίαση
«Διαβάζοντας τις φάσεις» του αγώνα κατά του χρυσού

Ακολουθώντας το παράδειγμα του δημάρχου Αλεξανδρούπολης, κ. Βαγγέλη Λαμπάκη, που εισήγαγε ποδοσφαιρικούς όρους στη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου για το θέμα των εξορύξεων χρυσού, δεν έχουμε παρά να καταγράψουμε ορισμένες από τις πιο αξιόλογες φάσεις του ημιτελικού της Τετάρτης-καθώς ο τελικός θα δοθεί στα γραφεία του Υπουργείου Περιβάλλοντος, αν και όλα δείχνουν ότι ο νικητής θα κριθεί στην…παράταση!
Καν’ το α λα Γιουβέντους
Με την τοποθέτησή του ο κ. Λαμπάκης, έσπευσε να δώσει μια ποδοσφαιρική διάσταση στην αναμέτρηση μεταξύ τοπικής κοινωνίας-χρυσοθήρων. Αναφερόμενος στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου Αλεξανδρούπολης έκανε λόγο για ποδοσφαιρικό αποτέλεσμα 7-0, καθώς η εταιρία, όπως υποστήριξε, ξεγυμνώθηκε παντελώς και δεν απάντησε σε κανένα ερώτημα. Για να είμαστε δίκαιοι, βέβαια, υπήρξε ο αντίλογος από πλευράς των εκπροσώπων των Χρυσωρυχείων, με την αιτίαση ότι δεν προσφέρθηκε ικανός χρόνος για να απαντήσει στα ερωτήματα η επιστημονική ομάδα της Εταιρίας. Κάτι το οποίο όμως διαψεύστηκε κατηγορηματικά από τον κ. Λαμπάκη.
Κίνηση fair play
Πέρα από τις έντονες αντιπαραθέσεις, όμως, δεν έλειψαν και οι κινήσεις fair play στη διάρκεια του αγώνα, που δόθηκε στο περιφερειακό συμβούλιο. Πάλι πρωταγωνιστής ο δήμαρχος Αλεξανδρούπολης, κ. Λαμπάκης, που αρχικά έσπευσε να… ευχαριστήσει θερμά την αντίπαλη ομάδα των χρυσωρυχείων. Για ποιο λόγο; Γιατί, όπως επισήμανε, χάρη στην εταιρία δημιουργήθηκε μια σύμπνοια σε επίπεδο τοπικών φορέων από διάφορα πολιτικά ή αλλά στρατόπεδα, με αποτέλεσμα, όπως υπογράμμισε, «αγκαλιά μαζί να πάμε στο λόφο εκεί, αν το Υπουργείο πει «ναι» στο έργο». Αλλά δεν αρκέστηκε μόνο στις ευχαριστίες προς την εταιρία. Προχώρησε κι ένα βήμα παρακάτω, δηλώνοντας την εκτίμησή του προς τα στελέχη που έχουν επιφορτιστεί με το έργο της δρομολόγησης των επενδυτικών σχεδίων. «Τους εκτιμώ», δήλωσε χαρακτηριστικά, «γιατί άνθρωποι είναι και αγωνίζονται για τα υπερκέρδη της εταιρίας τους»
Παίχτες για όλες τις θέσεις
Και πράγματι πολύ ουσιαστική η παρατήρηση του δημάρχου Αλεξανδρούπολης, γιατί αν κάτι είναι εντυπωσιακό στην όλη υπόθεση με το κίνημα κατά του χρυσού, είναι ότι έχει καταφέρει στην περιοχή μας να φέρει κοντά ανθρώπους, που ποτέ άλλοτε δε θα το διανοούνταν. Κι επειδή όταν μιλάμε για διαχωρισμούς, παραδοσιακά στη χώρα μας έχουμε να κάνουμε με κομματικούς, είναι πραγματικά μια από τις ελάχιστες, αν όχι η μοναδική περίπτωση, όπου άνθρωποι από όλο το φάσμα των ιδεολογικών και κομματικών αποχρώσεων βάζουν στην άκρη τις διαφορές τους και μάχονται με ομοθυμία και ειλικρίνεια για έναν κοινό σκοπό. Αν μη τι άλλο κεφάλαιο για τον τόπο και ικανό δείγμα της συνείδησης με την οποία αντιπαλεύει τις εξορύξεις χρυσού η τοπική κοινωνία.
«Πούλημα» της μπάλας στον αντίπαλο
Αν θέλει κανείς να αναζητήσει ένα καίριο ατόπημα μίας μεγάλης μερίδας ανθρώπων, που συμμετείχαν στη σειρά των ειδικών συνεδριάσεων των συλλογικών οργάνων της αυτοδιοίκησης για το ζήτημα του χρυσού, αυτό είναι ότι έπεσαν στην παγίδα των Χρυσωρυχείων και των υποστηρικτών τους, αναλωνόμενοι σε μια ακατάσχετη φλυαρία με αντικείμενο τα περί υποσχόμενων θέσεων εργασίας και αντισταθμιστικών οφελειών για την τοπική κοινωνία. Η ουσία όμως βρίσκεται αλλού και θα πρέπει να περιορίζεται αποκλειστικά στα θέματα ασφάλειας και επιπτώσεων στο φυσικό περιβάλλον και στην υγεία των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής. Εκεί ακριβώς θα έπρεπε να επικεντρωθεί η όποια επιχειρηματολογία και η όποια τοποθέτηση επί των επιστημονικών αναλύσεων, μην δίνοντας «πάτημα» στην Εταιρία να επαναλαμβάνει κατά διαστήματα την προπαγάνδα της, χρησιμοποιώντας το «τυράκι» της δημιουργίας θέσεων εργασίας και πετώντας «στάχτη στα μάτια» μιας μερίδας εξαθλιωμένων συμπολιτών μας…

Εξόφθαλμο οφσάιντ
Αλλά δυστυχώς η συζήτηση περιστράφηκε πολλάκις γύρω από τα οφέλη, που υπόσχονται στην τοπική κοινωνία οι χρυσοθήρες. Κι άλλο, που δεν ήθελαν κάτι τέτοιο βέβαια οι τελευταίοι, γιατί έτσι στην ουσία κατάφερναν να παίζουν μπάλα στο δικό τους γήπεδο.
Βέβαια, από τον υπερβάλλοντα ζήλο και την αγωνία τους, πολλοί επιθετικοί καταφέρνουν συχνά να… «εκτίθενται», ήτοι κατά την ποδοσφαιρική διάλεκτο να συλλαμβάνονται σε θέση οφσάιντ! Κάτι τέτοιο συνέβη λοιπόν και με τον κ. Μαρκόπουλο των «Χρυσωρυχείων Θράκης», που αφού επανέλαβε πολλές φορές και δεσμεύτηκε ρητά ότι οι θέσεις εργασίας, που θα δημιουργηθούν στο Πέραμα από το εξορυκτικό έργο θα είναι πράγματι 200, λίγο αργότερα αναφερόμενος στην ετήσια μισθοδοσία, που προβλέπεται για το ίδιο έργο, την προσδιόρισε στα 6.000.000 ευρώ. Μάλιστα έσπευσε να απαντήσει σε αιτιάσεις περί «μνημονιακών μισθών», όπως τέτοιες είχαν εκφραστεί νωρίτερα από συμβούλους, ξεκαθαρίζοντας ότι οι εργαζόμενοι των χρυσωρυχείων θα έχουν απολαβές 800 ευρώ καθαρά το μήνα.
Αν και ήμασταν συνηθισμένοι στη στρατηγική αμφισβήτησης, που ακολουθούσε συστηματικά η Εταιρία, σχετικά με τις επιστημονικές αναλύσεις στα αντικείμενα της Χημείας και της Φυσικής, ομολογουμένως η αμφισβήτηση τώρα και της επιστήμης των Μαθηματικών ήταν κάτι το οποίο μας ξάφνιασε.
Γιατί ποιο πανεπιστήμιο χρειάζεται κανείς να έχει τελειώσει για να κάνει τους σχετικούς υπολογισμούς με τα δεδομένα, που παρέθεσε ο κ. Μαρκόπουλος και να καταλήξει στη διαπίστωση ότι… δε βγαίνουν τα κουκιά; Διότι διαιρώντας απλά τα 6.000.000 ευρώ της ετήσιας μισθοδοσίας με τον αριθμό των 200 προβλεπόμενων θέσεων εργασίας, καταλήγει στο αποτέλεσμα των 30.000 ευρώ, που αντιστοιχεί στη μισθοδοσία του ενός εργαζομένου σε ετησία βάση. Με μια ακόμα διαίρεση, αυτή τη φορά με το 14 των μισθών που προβλέπεται να λαμβάνει ετησίως ο εργαζόμενος, αντικρίζει τον εκπληκτικό αριθμό 2142,85 ευρώ.
Καθαρά 800 λοιπόν και μεικτά 2142; Ε, δε γίνονται αυτά. Και «στημένος» να είναι ο διαιτητής, θα το σφυρίξει…

Πάρε-βάλε!
Σε θέση μάχης από το πρώτο λεπτό, όπως αποδείχθηκε, βρέθηκε ο περιφερειακός σύμβουλος της μείζονος αντιπολίτευσης, κ. Κώστας Μιχελής. Αφού παρακολούθησε με προσοχή τον «αγώνα» που διεξαγόταν μεταξύ των επιστημονικών ομάδων, που υποστήριζαν δυο εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις περί της επικινδυνότητας ή μη των εξορύξεων χρυσού, όταν ήρθε η μπάλα στα πόδια του, ήτοι του δόθηκε ο λόγος για να κάνει διευκρινιστικές ερωτήσεις, ο ίδιος δεν έχασε την ευκαιρία να κάνει παιχνίδι.
Και ποια πιο ουσιαστική απορία θα μπορούσε να γεννηθεί σε κάποιον, μέσα στο περιβάλλον προβληματισμού και περισυλλογής που είχε δημιουργηθεί λόγω της κρισιμότητας του θέματος; Μα φυσικά το «αν και πόσες αιτήσεις για εργασία έχουν κατατεθεί μέχρι σήμερα στα «Χρυσωρυχεία Θράκης»», μια ερώτηση που απευθυνόταν στους εκπροσώπους της εταιρίας. Κάτι δηλαδή σαν…«πάρε-βάλε», όπως θα μετάφραζε κανείς στη γλώσσα του ποδοσφαίρου!
Οι απορίες στην ανάπαυλα!
Μα έλα, που μια ξαφνική αναμπουμπούλα στη διάρκεια της διαδικασίας που οι εκπρόσωποι των χρυσωρυχείων απαντούσαν στις ερωτήσεις, εμπόδισε την απάντηση επί του συγκεκριμένου ερωτήματος. Μα ο κ. Μιχελής δεν πτοήθηκε από το συγκεκριμένο τάκλιν, που του στέρησε τη… μπάλα από τα πόδια του. Όπως εξήγησε στην κύρια τοποθέτησή του, ενημερώθηκε σχετικά στην ….ανάπαυλα, σε συνομιλία που είχε νωρίτερα έξω από την αίθουσα με άνθρωπο της εταιρίας. Και προφανώς δεν απέφυγε να γνωστοποιήσει στο σώμα το προϊόν αυτής της ενημέρωσης, ότι δηλαδή οι αιτήσεις που έχουν κατατεθεί στα χρυσωρυχεία ανέρχονται σε 3.500 περίπου.
Θα αναρωτιόταν κανείς τι αλλάζει από αυτό δεδομένο, έστω κι αν οι αιτήσεις ήταν δεκαπλάσιες ή εικοσαπλάσιες του συγκεκριμένου ποσού, αν παράλληλα δεν μπορούν να διασφαλιστούν τα υπέρτατα αγαθά της υγείας και της ζωής μερικών εκατοντάδων χιλιάδων κατοίκων, που βρίσκονται στην ευρύτερη περιοχή. Αλλά για να μην μπλέκουμε με περίπλοκους συλλογισμούς, ας αρκεστούμε στο εντυπωσιακό του τι απορίες μπορεί να λύσει τελικά κανείς στην ανάπαυλα.
Ως μη γενόμενη φάση
Επειδή υπάρχουν όμως απορίες κι απορίες, δυστυχώς δεν έχουν όλες την τύχη να πάρουν τελικά μια απάντηση. Μια τέτοια προφανώς ήταν και του αντιπεριφερειάρχη Τουρισμού, κ. Κώστα Παπακοσμά, που διερωτήθη απευθυνόμενος προς τους εκπροσώπους της εταιρίας αν θα έστελναν τα παιδιά τους να αγοράσουν γη ή να επενδύσουν στην περιοχή μας, μετά από την υλοποίηση του έργου των εξορύξεων. Εντέλει έμεινε με την απορία! Όπως και πολλοί άλλοι…
Ο 12ος παίχτης
Κι αν ορισμένοι επαγγελματικοί κλάδοι κάνουν πίσω, όπως βλέπουμε το τελευταίο διάστημα, χάριν χορηγιών που προσφέρουν τα χρυσωρυχεία για την ενίσχυση του προϊόντος τους, στον αντίποδα υπάρχει η ισχυρή θέληση των νέων να διεκδικήσουν εκείνα που τους αξίζουν. Και το ευχάριστο στην προχθεσινή συνεδρίαση του περιφερειακού συμβουλίου ήταν ότι άτομα νεαρής ηλικίας έδωσαν δυναμικό «παρών» και παρέμειναν στην αίθουσα μέχρι το τέλος της σχετικής συζήτησης. Δείγμα της ευαισθητοποίησής τους για το θέμα, δείγμα της αγωνίας που έχουν για το μέλλον. Και κίνητρο, φυσικά, για όσους βρίσκονται στα κέντρα λήψης των αποφάσεων, ώστε να επιστρατεύουν τη δέουσα υπευθυνότητα και το σεβασμό, που αρμόζει προς τα «κεκτημένα» της νέας γενιάς κατά την άσκηση του όποιου ρόλου και των όποιων καθηκόντων τους.
Η «χρυσή» αλλαγή…
Δικαιωματικά πλέον αξίζει τον τίτλο της… «χρυσής» αλλαγής στην ομάδα του κ. Γιαννακίδη. Πρόκειται φυσικά για τον κ. Νίκο Τζανίδη, περιφερειακό σύμβουλο Έβρου, που συμπληρώνει σε λίγο δυο μήνες παρουσίας στη θέση αυτή, ελέω της παραίτησης του προκατόχου του, κ. Σταύρου Παπαθανάκη.
Σχεδόν από τα αποδυτήρια, λοιπόν, ο κ. Τζανίδης κατάφερε να «σκοράρει». Σε σημειολογικό επίπεδο, κατάφερε να «σπάσει» το ρεκόρ, που κατείχε η τοπική κοινωνία για 13 συναπτά χρόνια καθολικής εναντίωσης στις επενδύσεις χρυσού. Σημειώνεται ότι σε όλες τις αποφάσεις των συλλογικών οργάνων του πρώτου ή δευτέρου βαθμού της αυτοδιοίκησης στη Θράκη, μέχρι προχθές δεν είχε καταγραφεί θετική ψήφος για τις επενδύσεις χρυσού, παρά μόνο κάποιες «απώλειες» τύπου αποχής ή «λευκού». Πλέον αυτή η παράδοση έσπασε και σε σημειολογικό επίπεδο έχει πράγματι μια αξία.
…και το αυτογκόλ
Σε πρακτικό όμως επίπεδο, η πλήρης διαφοροποίηση του κ. Τζανίδη από τη διαχρονική πολιτική τοποθέτηση της παράταξης της πλειοψηφίας έρχεται να προκαλέσει γκρίνια και αναταράξεις. Δεν είναι λίγοι, μάλιστα, εκείνοι που θεωρούν τον περιφερειακό σύμβουλο του Έβρου «ξένο σώμα» από το απόγευμα της Τετάρτης, αξιολογώντας ότι στην ουσία έβαλε αυτογκόλ στην ομάδα του, αγνοώντας τον επί σειρά ετών αγώνα που έχουν δώσει τα μέλη της για να υπερασπίσουν τις απόψεις και τις θέσεις τους επί του συγκεκριμένου μείζονος σημασίας ζήτηματος. Λέτε αυτό να καταστεί αφορμή για να βγει και πάλι…εκτός πλάνων ο κ. Τζανίδης, μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα;
Το προνόμιο της έδρας
Με τούτα και με εκείνα, πάντως, ένα είναι σίγουρο. Ότι η έδρα του αγώνα, που διεξάγεται με επίδικο τις εξορύξεις χρυσού, εξακολουθεί να παραμένει στο Υπουργείο Περιβάλλοντος. Είναι εκείνο, θυμίζουμε, που ανεξάρτητα από τις γνωμοδοτήσεις των συλλογικών οργάνων, δημοτικών συμβουλίων των τριών δήμων και περιφερειακού συμβουλίου ΑΜ-Θ, έχει τη διακριτική ευχέρεια να εγκρίνει την επένδυση, παρακάμπτοντας οποιαδήποτε έκφραση αντίθεσης της τοπικής κοινωνίας. Το θετικό, βέβαια, είναι ότι από τον τελευταίο κύκλο διαβουλεύσεων στάλθηκε ένα ακόμα ηχηρό μήνυμα προς την κεντρική εξουσία, ικανό να την βάλει σε δεύτερες σκέψεις, για να αναθεωρήσει τα όποια σχέδια έχει για την περιοχή. Κι αν δεν το κάνει, τότε το μήνυμα θα πρέπει να είναι ακόμα πιο ηχηρό, με μεταφορά του αγώνα… εντός έδρας πλέον.

Συντάκτης:Θωμάς Σταμούλης
e-mail: paratiritis.stamoulis@gmail.com

Συνάντηση με τον υπουργό Μακεδονίας - Θράκης κ. Καράογλου

Σήμερα 18/09/2012 πραγματοποιήθηκε συνάντηση αντιπροσωπείας του Μετώπου Αγώνα Ενάντια στα Μεταλλεία σε Κρούσια-Πάικο με τον υπουργό Μακεδονίας-Θράκης κ. Θόδωρο Καράογλου.

Στον κ. Καράογλου δόθηκε ψήφισμα (το κείμενο του οποίου ακολουθεί), το πλήρες ιστορικό της υπόθεσης στην περιοχή του Κιλκίς καθώς και κείμενα με υπογραφές που εκδηλώνουν την πλήρη αντίθεση όλων των εκλεγμένων εκπροσώπων, των φορέων και των κατοίκων του νομού στα σχέδια του ΥΠΕΚΑ για εγκατάσταση μεταλλείων χρυσού-χαλκού. Επιπλέον του μεταφέρθηκε και προφορικά η αντίθεση αυτή και ζητήθηκε συνάντηση προκειμένου να υπάρχει η δυνατότητα λεπτομερούς συζήτησης του θέματος. Ο κ. Καράογλου δεσμεύτηκε πως θα μας δεχτεί στο γραφείο του στο υπουργείο.

κ.Υπουργέ,
θέλουμε να σας γνωστοποιήσουμε την έντονη και καθολική ανησυχία και δυσαρέσκεια των πολιτών του Ν.Κιλκίς, για το σχεδιασμό εγκατάστασης μεταλλείων χρυσού-χαλκού στην περιοχή των Κρουσσών.

Το ΥΠΕΚΑ παρά τις αντιδράσεις των κατοίκων, προχώρησε στη διενέργεια διαγωνισμού χαρίζοντας ουσιαστικά 91.000 στρέμματα μέσα στα οποία υπάρχουν 12 κατοικημένα χωριά. Οι αντιδράσεις των κατοίκων έχουν εκφραστεί ποικιλοτρόπως: ψηφίσματα δεκάδων φορέων, αποφάσεις όλων των τοπικών κοινοτήτων, ομόφωνο ΟΧΙ δημοτικού συμβουλίου, ΟΧΙ και από την Ιερά Μητρόπολη Κιλκίς, κοινή ερώτηση και των 3 βουλευτών του νομού μας. Παρά τις υποσχέσεις της προηγούμενης ηγεσίας του ΥΠΕΚΑ, ότι θα ληφθεί υπόψιν η βούληση της τοπικής κοινωνίας και αν αυτή είναι αρνητική, ο διαγωνισμός δε θα προχωρήσει, τόσο η προηγούμενη όσο και αυτή η κυβέρνηση μας περιφρονούν βάναυσα και προχωρούν κανονικά.

Οι λόγοι για τους οποίους αντιδρούμε είναι επιγραμματικά οι εξής:

• O Νομός Κιλκίς είναι ένας από τους 6 νομούς της Ελλάδας που κινδυνεύει από ερημοποίηση. Αντί να λαμβάνονται μέτρα για να αντιμετωπισθεί το φαινόμενο αυτό, το κράτος προσπαθεί να επιβάλει μια υδροβόρα βιομηχανία που επιπλέον εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους μόλυνσης του υδροβόρου ορίζοντα. Η λεκάνη απορροής του Γαλλικού ποταμού βρίσκεται στο κέντρο της μεταλλευτικής περιοχής. Προειδοποιήσαμε τον υπουργό ΠΕΚΑ δια στόματος του αντιδημάρχου μας, οτι για τους Κιλκισώτες το ΝΕΡΟ, που ήδη είναι λιγοστό, είναι ΑΙΤΙΑ ΠΟΛΕΜΟΥ.

• Ο νομός μας είναι κυρίως γεωργοκτηνοτροφικός, και αναπτυξιακές μελέτες που έχουν γίνει στο παρελθόν, ποτέ δεν περιέλαβαν μεταλλεία αλλά μόνο γεωργοκτηνοτροφία, μεταποίηση και ελαφριά βιομηχανία. Επιχειρείται η οριστική αλλαγή της ταυτότητας του νομού μας, χωρίς να έχει προηγηθεί καμμία μελέτη και κανένας σοβαρός σχεδιασμός. Υπάρχουν ήδη πολλές φωνές που προβλέπουν ότι η οικονομική κρίση θα εξελιχθεί σε επισιτιστική και εμείς αντί να εκμεταλλευτούμε το συγκριτικό μας πλεονέκτημα που είναι η πρωτογενής παραγωγή, προσπαθούμε να τη διαλύσουμε.
• Οι ίδιοι οι γενικοί γραμματείς του ΥΠΕΚΑ, παραδέχθηκαν μέσα στη βουλή, ότι σε καμιά περίπτωση στην Ελλάδα μέχρι σήμερα δεν έχει αποκατασταθεί το περιβάλλον, μετά από παρόμοιου είδους δραστηριότητες και βάζουν στοίχημα ότι το Κιλκίς θα είναι η πρώτη.

ΕΜΕΙΣ ΑΡΝΟΥΜΑΣΤΕ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑΤΟΖΩΟ.

• Σας γνωστοποιούμε την ύπαρξη ουρανίου στην περιοχή που θέλουν να θυσιάσουν. Μπορείτε να αντιληφθείται την επίπτωση στο περιβάλλον και στην υγεία των κατοίκων αν πραγματοποιηθεί η εξόρυξη. Επιπλέον σας γνωστοποιούμε ότι το άρθρο 143 του μεταλλευτικού κώδικα απαγορεύει την εξόρυξη του από ιδιωτική εταιρεία - παρόλα αυτά το ΥΠΕΚΑ συνεχίζει. Τα συμπεράσματα δικά σας και η συνέχεια αυτονοήτως στα δικαστήρια.
• Η παγκόσμια εμπειρία λειτουργίας μεταλλείων χρυσού, ακόμα και από την ίδια εταιρεία σε γειτονικές χώρες (Τουρκία, Ρουμανία), δείχνει τις καταστροφικές επιπτώσεις της δραστηριότητας αυτής για το περιβάλλον και την υγεία των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής. Γι' αυτό και παντού συνοδεύεται από μεγάλες αντιρρήσεις και αναταραχή. Στις αναπτυγμένες χώρες τέτοιες δραστηριότητες λαμβάνουν χώρα σε απομακρυσμένες, αραιοκατοικημένες περιοχές και όχι σε 12 κατοικημένα χωριά δίπλα στο Κιλκίς, δίπλα στη λίμνη Κερκίνη, πολύ κοντα στη συμπρωτεύουσα.
• Τα χωριά μας είναι προσφυγικά. Οι πρόγονοι μας διώχθηκαν μια φορά από τους Τούρκους και τώρα διώκονται από τους Ελληνες.
• Το επιχείρημα με τις θέσεις εργασίας, είναι γελοίο γιατί είναι απαράδεκτο πρώτα να μας εξαθλιώνουν και με δόλωμα ένα μεροκάματο να δεχόμαστε την καταστροφή του τόπου μας. Στο υπουργείο Περιβάλλοντος μας πληροφόρησαν ότι το έργο θα ξεκινήσει με 50 θέσεις εργασίας και σε πλήρη ανάπτυξη θα φτάσει τις 500 (σε βάθος 30 χρόνων). Δεν υπολόγισε όμως κανείς τις υφιστάμενες θέσεις εργασίας και πόσες από αυτές θα χαθούν αν υλοποιηθεί η επένδυση.

Πρέπει να ξέρετε ότι επιδόθηκε στον υφυπουργό ΠΕΚΑ κ. Παπαγεωργίου, υπόμνημα υπογεγραμμένο από 70 φορείς που ζητούν την επανεξέταση του θέματος και φάκελος με χιλιάδες υπογραφές Κιλκισιωτών που αντιτίθενται στην υποτιθέμενη ανάπτυξη. Στις 30 Αυγούστου έγινε μεγαλειώδες συλλαλητήριο στην πόλη μας (με τη συμμετοχή 2200 κατοίκων, δεν έχει ξαναγίνει κάτι τέτοιο στο Κιλκίς). Η ΕΤ3 παρόλο που έστειλε συνεργείο και κάλυψε το γεγονός δεν το παρουσίασε και το απέκρυψε. Με λύπη μας ακούσαμε, ότι μιλήσατε εσείς σε εκπομπή της ΕΤ3 για καινοτόμες επενδύσεις χρυσού στη βόρεια Ελλάδα, που θα δώσουν ώθηση στην οικονομία. Ελπίζουμε ότι αυτές οι δηλώσεις, αν είναι ακριβείς όπως μας μεταφέρθηκαν, είναι προιόν της μονομερούς ενημέρωσης που λάβατε για το θέμα.

Είμαστε βέβαιοι ότι μελετώντας το υλικό που σας δίνουμε και ορίζοντας μία συνάντηση μαζί σας, θα αποκτήσετε σφαιρικότερη πληροφόρηση και δε θα αγνοήσετε και εσείς τη βούληση της τοπικής κοινωνίας όπως μέχρι σήμερα κάνει το Αθηνοκεντρικό κράτος. Είμαστε σίγουροι πως θα μεταφέρετε κι εσείς τις θέσεις μας στην κυβέρνηση και θα τους γνωστοποιήσετε ότι είμαστε διατεθειμένοι να αγωνιστούμε μέχρις εσχάτων για να προασπίσουμε την υγεία μας, τον τόπο μας και το μέλλον των παιδιών μας.

Μέτωπο Αγώνα Ενάντια στα Μεταλλεία σε Κρούσια - Πάικο

ΠΕΜΠΤΗ 30 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΤΟ ΚΙΛΚΙΣ!

    ΚΑΝΕΝΑ ΜΕΤΑΛΛΕΙΟ ΣΤΟ ΚΙΛΚΙΣ!          ΕΙΝΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΟΛΩΝ ΜΑΣ!

  

 

 

 

Ανακοίνωση για την κατακύρωση του διαγωνισμού στην ΑΚΤΩΡ / ELDORADO

Στις 23/7 οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι του νομού και οι εκπρόσωποι του Μετώπου με τους επιστημονικούς συνεργάτες τους, επισκέφτηκαν τον υφυπουργό ΠΕΚΑ κ. Παπαγεωργίου για να μεταφέρουν με τον πιο ξεκάθαρο και κατηγορηματικό τρόπο την πλήρη αντίθεση όλων των κατοίκων του νομού μας στα σχέδια του υπουργείου για δημιουργία μεταλλείων χρυσού - χαλκού στην περιοχή των Κρουσίων. Ο υφυπουργός διαβεβαίωσε πως θα λάβει σοβαρά υπόψη του αυτά που άκουσε πριν τελικά βάλει την υπογραφή του στην κατακύρωση του διαγωνισμού...

Στις 31/7 το ΥΠΕΚΑ, συνεχίζοντας την συμπεριφορά στην οποία μας έχει συνηθίσει τόσους μήνες και απόλυτα συντεταγμένο με τη γενικότερη πολιτική ξεπουλήματος που υπαγορεύουν οι μνημονιακές “υποχρεώσεις” της χώρας μας, ανακοίνωσε την κατακύρωση του διαγωνισμού στην εταιρεία ΑΚΤΩΡ Α.Τ.Ε. συμφερόντων του κ. Μπόμπολα και της Καναδικής πολυεθνικής ELDORADO GOLD. Με απλά και χειροπιαστά λόγια, παραχωρούνται 91.000 στρέμματα γόνιμης γης, βοσκοτόπων και δάσους για να μετατραπούν σε ορύγματα, “λίμνες” απόθεσης τοξικών αποβλήτων και κρατήρες εξόρυξης. Το υπουργείο σβήνει χωρίς δεύτερη σκέψη όλες τις προοπτικές ανάτπυξης του νομού και των γύρω περιοχών, καταδικάζοντάς μας σε μία καθημερινότητα σκονισμένη, χωρίς αέρα, γη και νερό.

Η προειδοποίηση των εκλεγμένων εκπροσώπων του νομού για την ύπαρξη ουρανίου σε μεγάλες ποσότητες στην περιοχή μας, που τεκμηριώνεται από μελέτες και μετρήσεις του ΙΓΜΕ και αντίστοιχων υπηρεσιών άλλων κρατών, άφησε προσωρινά άφωνους τον υφυπουργό και τους συμβούλους του. Δημιούργησε αμήχανη και άβολη σιωπή. Ο κ. Ζαφειράτος μόνον είπε “αν υπάρχει ουράνιο πρέπει όλα να σταματήσουν”. Ουράνιο υπάρχει - όπως όμως είναι φανερό, τα “συμφέροντα της χώρας” έχουν μεγαλύτερη προτεραιότητα από την υγεία μας. Τα 12 χωριά που βρίσκονται εντός της μεταλλευτικής ζώνης, όλα τα υπόλοιπα γύρω από αυτήν και η πόλη του Κιλκίς, έχουν μηδενική σημασία για τους κύριους που αποφασίζουν από την ασφάλεια που τους προσφέρουν τα γραφεία τους στην Αθήνα. Δεν θα μεγαλώσουν τα δικά τους παιδιά αναπνέοντας ραδιενεργή σκόνη και πίνοντας τοξικά απόβλητα.

Καλούμε όλους τους κάτοικους να νομού να ενωθούμε και να αγωνιστούμε για την υπεράσπιση της ζωής μας. Την αξιοπρέπεια της επιλογής. Ο αγώνας αυτός δεν είναι κανενός κόμματος, καμιάς πολιτικής παράταξης. Αποτελεί ευκαιρία για να ξεφύγουμε από την γκρίνια και να περάσουμε στη δράση. Να αγωνιστούμε για τον τόπο μας, τις ζωές μας και το μέλλον των παιδιών μας. Είναι αγώνας όλων μας. Και είναι πλέον αγώνας επιβίωσης.

Κατακυρώθηκε ο διαγωνισμός του Κιλκίς

Στον δικτυακό τόπο της Διαύγειας δημοσιεύθηκε το έγγραφο με το οποίο κατακυρώθηκε ο δημόσιος διεθνής ανοιχτός πλειοδοτικός διαγωνισμός για την εκμίσθωση του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης δημόσιου μεταλλευτικού χώρου στις περιοχές Μεταξοχωρίου, Βάθης, Γερακαριού, Φύσκας, Κεντρικού, Μυλοχωρίου και Αντιγόνειας Νομού Κιλκίς.

Η απόφαση πάρθηκε στις 31 Ιουλίου 2012, μια εβδομάδα μετά την επίσκεψη των εκπροσώπων του νομού στον υφυπουργό ΠΕΚΑ κ. Παπαγεωργίου, και φυσικά δεν υπήρχε καμία ενημέρωσή της τοπικής κοινωνίας.

Για την ιστορία, η κατακύρωση έγινε (οποία έκπληξη!) στην εταιρεία ΑΚΤΩΡ Α.Τ.Ε. του κ. Μπόμπολα.

Aπόφαση Λαϊκής Συνέλευσης Ιερισσού: Την Κυριακή 5 Αυγούστου, όλοι στις Σκουριές!

από antigoldgreece

ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ 31-7-2012

Εμείς οι κάτοικοι της περιοχής στην μεγάλη λαϊκή συνέλευση στην Ιερισσό, την Τρίτη 31 Ιουλίου, αποφασίσαμε να ανεβούμε στον Κάκαβο για να υπερασπιστούμε το δάσος, το νερό και τις ζωές μας, όπως ορίζει το σύνταγμα των Ελλήνων στο άρθρο 24 § 1:

Η προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος αποτελεί υποχρέωση του Κράτους και δικαίωμα του καθενός. Για τη διαφύλαξή του το κράτος έχει υποχρέωση να παίρνει ιδιαίτερα προληπτικά ή κατασταλτικά μέτρα στο πλαίσιο της αρχής της αειφορίας.

Απαγορεύεται η μεταβολή του προορισμού των δασών και των δασικών εκτάσεων, εκτός αν προέχει για την Εθνική Οικονομία η αγροτική εκμετάλλευση ή άλλη τους χρήση, που την επιβάλλει το δημόσιο συμφέρον.

Τα συμφέροντα των Καναδών χρυσοθήρων, του Μπόμπολα, και του Πάχτα που τα υπηρετεί, δεν είναι ούτε το δημόσιο συμφέρον, ούτε το ξεπούλημα της γης μας και το ξεκοίλιασμά της είναι μια απλή αλλαγή χρήσης. Είναι η καταστροφή.

Ο τόπος μας τελεί υπό ξένη κατοχή. Κάνουμε το πατριωτικό μας χρέος. Υπερασπιζόμαστε το Σύνταγμα των Ελλήνων και την πατρίδα. 

Την Κυριακή 5 Αυγούστου όλοι στις Σκουριές.

ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ SOS-ΛΑϊΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΣΤΗ ΠΑΡΑΛΙΑ ΙΕΡΙΣΣΟΥ 31 07 2012

ΣτΕ: «Πράσινο» για τα έργα εκμετάλλευσης των μεταλλείων χρυσού στη Χαλκιδική

Το «πράσινο φως» έδωσε προσωρινά το ΣτΕ για τη συνέχιση των έργων εκμετάλλευσης των μεταλλείων χρυσού στη Χαλκιδική, ενώ τονίζεται ότι «η υλοποίηση της επένδυσης κρίνεται ιδιαίτερα συμφέρουσα για την εθνική οικονομία».

Το ελληνικό Δημόσιο είχε προβεί στην καταγγελία της σύμβασης με την εταιρεία «TVX Hellas Α.Ε.» για την εκμετάλλευση των μεταλλείων Χρυσού στην Κασσάνδρα Χαλκιδικής και στη συνέχεια ακολούθησε εξωδικαστικός συμβιβασμός. Ακολούθησε νέα σύμβαση (Ν. 3220/2004) μεταξύ του Δημοσίου και της καναδικών συμφερόντων εταιρείας «Ελληνικός Χρυσός Α.Ε.Μ.Β.Χ.», στην οποία μεταβιβάστηκε, έναντι του ποσού των 11 εκατ. ευρώ το σύνολο των στοιχείων του ενεργητικού των μεταλλείων Κασσάνδρας.

Στην προκειμένη περίπτωση προσέφυγαν στο Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο κάτοικοι της Χαλκιδικής (περιοχής Μεγάλης Παναγιάς, Ιερισσού κ.λπ.) και ζητούν να ανασταλούν: 1) η από 29.3.2012 απόφαση του γενικού γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας-Θράκης που αφορά την παραχώρηση στην εταιρεία «Ελληνικός Χρυσός» τμημάτων δημοσίου δάσους στις θέσεις Σκουριές Σταγείρων και Μαντέμ Λάκκος του Δήμου Αριστοτέλη, 2) το από 24.5.2012 συμφωνητικό εγκατάστασης της επίμαχης εταιρείας στη θέση Σκουριές για την εκτέλεση υλοτομικών εργασιών και 3) το από 16.5.2012 συμφωνητικό εγκατάστασης της ίδιας εταιρείας στη θέση Μαντέμ Λάκκο για υλοτομικές και πάλι εργασίες.

Η συνολική μεταλλευτική παραχώρηση ανέρχεται στα 264.000 στρέμματα, ενώ έχει παραχωρηθεί δασική έκταση 4.099,8 στρεμμάτων. Σύμφωνα με την Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων πρόκειται να αποψιλωθούν 3.238,28 στρέμματα από την ευρύτερη περιοχή των 740.000 στρεμμάτων δάσους.

Οι κάτοικοι υποστηρίζουν ότι η πραγματοποίηση των έργων που απαιτούνται για την υλοποίηση του επενδυτικού σχεδίου στις Σκουριές και τον Μαντέμ Λάκκο θα έχει ως συνέπεια, «μέσω της υλοτόμησης των δέντρων, την αποψίλωση μοναδικής φυσικής περιοχής αρχέγονου δάσους, δεδομένου ότι τα δάση οξιάς και δρυός, που αποτελούν τα κύρια είδη κάλυψης των περιοχών αυτών, είναι πολύ σημαντικά αρχέγονα οικοσυστήματα». Ειδικότερα, υποστηρίζεται ότι είναι βέβαιη η πρόκληση μη αναστρέψιμης βλάβης στο δασικό περιβάλλον της περιοχής, αφού δεν είναι δυνατή η αποκατάσταση των δασών αυτών, λόγω του ιδιαίτερου χαρακτήρα τους.

Το Συμβούλιο της Επικρατείας, με την υπ’ αριθμ. 398/2012 απόφασή του (πρόεδρος η αντιπρόεδρος Αικατερίνη Συγγούνα και εισηγήτρια η σύμβουλος Επικρατείας Αικατερίνη Σακελλαροπούλου) απέρριψαν την αίτηση των κατοίκων, κρίνοντας ότι δεν συντρέχει λόγος να ανασταλούν οι τρεις προσβαλλόμενες αποφάσεις, καθώς οι λόγοι που προβάλλουν οι κάτοικοι δεν είναι βάσιμοι.

Αναλυτικότερα, οι δικαστές τονίζουν ότι «η υλοποίηση της επένδυσης κρίνεται ιδιαίτερα συμφέρουσα για την εθνική οικονομία, λόγω της δημιουργίας νέων θέσεων απασχόλησης, πρωτογενώς και δευτερογενώς, σε περιοχής με υψηλά ποσοστά ανεργίας, αλλά και λόγω της απόδοσης μεγάλων χρηματικών ποσών στο κράτος από τη φορολόγηση της δικαιούχου εταιρείας και κυρίως λόγω της ενίσχυσης των εξαγωγών και της θετικής επίδρασης στο ισοζύγιο συναλλαγών της χώρας». Εξάλλου, οι σύμβουλοι Επικρατείας υπογραμμίζουν ότι οι εκτάσεις δασών που πρόκειται να αποψιλωθούν για την κατασκευή των επίμαχων έργων εντός των μεταλλευτικών εγκαταστάσεων Χαλκιδικής «απαρτίζονται μεν, κατά κύριο λόγο, από πυκνά δάση οξιάς και δρυός, δεν υπάγονται, εντούτοις, οι οικότοποι αυτοί σε κάποιο ειδικό καθεστώς προστασίας» και πάντως, όπως έχει κριθεί από το δικαστήριο κατά το παρελθόν (2007) «δεν απαγορεύεται η εξορυκτική εκμετάλλευση ακόμη και σε προστατευόμενες περιοχές».

Ακόμη, αναφέρουν οι δικαστές ότι «η αποψίλωση θα προχωρήσει σταδιακά, ώστε να αποφευχθεί η δυσανάλογη κατασπατάληση δασικού πλούτου σε σχέση με την πρόοδο του όλου έργου και με την εκμετάλλευση των μεταλλευμάτων, βάσει ειδικών διαδικασιών αδειοδότησης και υπό την επίβλεψη των δασικών υπηρεσιών». Οι προσβαλλόμενες πράξεις, εξ’ άλλου, συνεχίζουν οι σύμβουλοι Επικρατείας, αφορούν «ένα μικρό ποσοστό δασικής γης σε σχέση με τη συνολική έκταση που έχει παραχωρηθεί, ήδη δε έχουν προχωρήσει αρκετά οι εργασίες υλοτόμησης».

Επίσης, επισημαίνουν ότι προβλέπεται η πλήρης αποκατάσταση της βλάστησης που θα θιγεί, ενώ κοντά στη Μ. Παναγιά και στην περιοχή των Σκουριών προβλέπεται αντιπλημμυρική προστασία.

Η απόφαση αυτή του ΣτΕ ισχύει μέχρι να εκδοθεί οριστικής απόφαση επί της κυρίας προσφυγής (αίτησης ακύρωσης) που έχουν καταθέσει οι κάτοικοι.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΑΓΩΝΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ Φ.ΚΟΥΒΕΛΗ, ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΔΗΜΑΡ

Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε,

Όπως ήδη γνωρίζετε, τους τελευταίους μήνες βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία για την εγκατάσταση και λειτουργία μεταλλείων στις κατοικημένες περιοχές Μεταξοχωρίου, Βάθης, Γερακαριού, Φύσκας, Κεντρικού, Μυλοχωρίου, Αντιγόνειας, Παλατιανού, Δίβουνου, Θεοδωρακίων και Σπουργίτι του Δήμου Κιλκίς, εκτάσεως 91.000 στρ καθώς με τη με αριθ Πρωτ. Δ8/Δ/Φ16.34/18218/3349ΠΕ 4/1/2012 απόφαση του πρώην Υφυπουργού ΠΕΚΑ προκηρύχθηκε διεθνής ανοιχτός πλειοδοτικός διαγωνισμός.  Την 14^η Μαρτίου 2012 ελήφθησαν δύο προσφορές από τις εταιρείες ΑΚΤΩΡ ΑΤΕ και ΕΛΜΙΝ ΑΕ.

Οι κάτοικοι του Κιλκίς θυμόμαστε τη θέση που δηλώσατε ο ίδιος το Νοέμβριο του 2011 οπότε και επισκεφτήκατε το Νομό μας. Τότε τοποθετηθήκατε κάθετα αντίθετος στην εξόρυξη των μεταλλευμάτων στην περιοχή λόγω της πιθανής καταστροφής του περιβάλλοντος και του υδροφόρου ορίζοντα. Επίσης διατηρούμε την έγγραφη θέση της ΔΗΜΑΡ Κιλκίς ως έχει παρακάτω:

« ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ ΣΤΟ Ν.ΚΙΛΚΙΣ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Την περασμένη Τετάρτη 21 Δεκεμβρίου συνεδρίασε η Νομαρχιακή Επιτροπή της ΔΗΜΑΡ του Ν. Κιλκίς. Κατά την συνεδρίαση – πλην των άλλων συζητήθηκε – το σοβαρό θέμα των επικείμενων λατομικών δραστηριοτήτων στο Πάικο και στα Κρούσια.

Μετά από διεξοδική συζήτηση των δεδομένων που είχε υπ’όψιν της η Ν.Ε. αποφασίστηκε ομόφωνα να απαιτήσουμε να σταματήσει άμεσα η διαδικασία έναρξης λατομικών δραστηριοτήτων στους δύο ορεινούς όγκους του νομού Κιλκίς, οι οποίοι φέρονται να έχουν ποσότητες χρυσού και άλλων μεταλλευμάτων.

Και τούτο, όχι γιατί είμαστε κατά της ανάπτυξης του νομού και της χώρας γενικότερα, αλλά επειδή υπάρχει σοβαρότατος κίνδυνος το Κιλκίς να αποστερηθεί της πολύτιμης ζωογόνου προσφοράς δύο ορεινών όγκων, οι οποίοι ας σημειωθεί προσφέρονται για άλλου είδους ανάπτυξη. Και συγκεκριμένα αναφερόμαστε σε μορφές ήπιας ανάπτυξης που θα εξασφαλίζουν θέσεις εργασίας, αύξηση του οικογενειακού εισοδήματος και το σημαντικότερο θα προστατεύουν το περιβάλλον.

Τέλος, καταδικάζουμε την τακτική του Υ.Π.Ε.Κ.Α. που παραβιάζοντας κάθε έννοια δεοντολογίας και σεβασμού της κοινής γνώμης αποφάσισε να προχωρήσει με ταχύτατους ρυθμούς τη διαδικασία πρόσκλησης ενδιαφέροντος για τις εν λόγω μεταλλοφόρες περιοχές, αδιαφορώντας για την άποψη της τοπικής κοινωνίας και των εκπροσώπων της. Επιπλέον, λόγω της εσπευσμένης διαδικασίας ανάθεσης, δημιουργούνται εύλογες υποψίες για τον τρόπο σύνταξης της μελέτης περιβαλλοντικών όρων, περιφρονώντας έτσι τον λαό του Κιλκίς και τα δήθεν οφέλη του.

Από πλευράς μας διαβεβαιώνουμε ότι συστρατευόμαστε με την πλευρά που υπερασπίζεται με κάθε μέσον τη διαφύλαξη του φυσικού πλούτου του νομού μας και καλούμε τους εκπροσώπους του Νομού Κιλκίς στο Κοινοβούλιο και τους ασκούντες εξουσία στην Τοπική Αυτοδιοίκηση Α΄ και Β΄ βαθμού να λάβουν ξεκάθαρη θέση και όλοι μαζί να υπερασπιστούμε το περιβάλλον, που μας δίνει ζωή και το οποίο δεν μας ανήκει. »

Κύριε Πρόεδρε, σεβόμενοι τα δηλούμενά σας, σας απευθύνουμε από ψυχής τα παρακάτω ερωτήματα:

·      Γιατί μέχρι σήμερα δεν έχει ακουστεί η θέση αυτή της ΔΗΜΑΡ εκτός των ορίων του νομού μας, ήτοι γιατί δεν έχει ακουστεί στα επιτελεία των Αθηνών;

·      Γιατί στους άξονες/κανόνες/όρους της ΔΗΜΑΡ δεν αναφέρθηκε το θέμα της μεταλλείας χρυσού που τυραννάει ήδη 3 νομούς της χώρας και απειλεί και μεγάλους γειτονικούς όπως τις Σέρρες και τη Θεσσαλονίκη;

·      Γιατί μόλις πριν από μερικούς μήνες, η ΔΗΜΑΡ καταδίκαζε την τακτική του ΥΠΕΚΑ και τώρα σιγεί;

·      Γιατί η ΔΗΜΑΡ που παραπάνω δήλωνε συστράτευση με τους υπερασπιστές του φυσικού πλούτου, δεν προβαίνει σε επαναληπτική δήλωση, από τη θέση ισχύος που κατέχει;

·      Γιατί ΤΩΡΑ που η ΔΗΜΑΡ ΑΣΚΕΙ ΕΞΟΥΣΙΑ η ίδια, ΤΩΡΑ που η ίδια είναι στα κυβερνητικά έδρανα, ΔΕΝ ΑΣΚΕΙ ΒΕΤΟ για την υπεράσπιση της παραπάνω θέσης και ηθικής;

Κύριε Πρόεδρε, οι Κιλκισιώτες ζούμε ανέκαθεν ξεχασμένοι. Η έλλειψη μέριμνας των κυβερνήσεων εξ Αθηνών προς τους πολίτες του Κιλκίς, είναι ένα θλιβερό βίωμα, που όμως έχει προ πολλού περάσει στο DNA μας, άρα και δεν ξεχνάμε, δεν ξεγελιόμαστε με καθρεφτάκια και γυαλιστερές χάντρες, δε θα σιγάσουμε από το δήθεν κοινωνικό προσωπείο της όποιας εταιρείας εμφανιστεί, δε θα ξεχαστούμε από την ύπαρξη αριστερής συνιστώσας στην τωρινή κυβέρνηση, δε θα φοβηθούμε από την εκλαμβανόμενη ως επιβλητική παρουσία πρέσβεων και κυβερνητικών στελεχών.

Η στάση του Κιλκίς είναι σταθερή και αρνητική.

Ο κόσμος του Κιλκίς που σας εμπιστεύτηκε την ψήφο του, ζύγισε τα δηλούμενά σας του Νοέμβρη 2011. Ζητούμε από εσάς να εφαρμόσετε με πράξεις και τακτικές Βέτο, τη θέση που εκφράσατε για το θέμα το Νοέμβριο 2011. Έχετε τη δύναμη και πλεονεκτική θέση να εμποδίσετε τώρα την εξέλιξη του διαγωνισμού, πριν την όποια κατακύρωση, και αυτό ζητούμε να ενεργήσετε.

Κιλκίς, 13 Ιουλίου 2012

Με τιμή

Το Μέτωπο Αγώνα ενάντια στα μεταλλεία σε Κρούσια - Πάικο

«Σουσάμι, άνοιξε!» είπαν στο Κιλκίς και έγιναν όλοι (;) Κροίσσοι!

Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα μικρό μέρος, βόρεια στην Ελλαδίτσα, το Κιλκίς. Φτωχοί άνθρωποι, γεωργοί, κτηνοτρόφοι σε οικογενειακές επιχειρήσεις, λίγες οι δουλειές, μεταφερμένα σε γειτονικές χώρες εργοστάσια, ξεχασμένοι μια ζωή από όλες τις κυβερνήσεις, ώσπου, … μια μέρα … οι εφημερίδες (Le Figaro, ΗΜΕΡΗΣΙΑ, ΕΘΝΟΣ, REAL) το ΄γράψαν, η τηλεόραση το λέει συνεχώς (μην τύχει και γλιτώσει κάνας νους την πλύση): «το Κιλκίς ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΠΛΟΥΣΙΟ ΜΕΡΟΣ του ΚΟΣΜΟΥ! διαθέτει: ΧΡΥΣΟ, ΔΙΑΜΑΝΤΙΑ και ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ !!! Τρέξτε καλοί επενδυτές να «βοηθήσετε» τον φτωχό Κιλκισιώτη!». (Σημ: Άνεργοι και εξαθλιωμένοι δεν υπήρξαμε πάντα, εντέχνως δρομολογήθηκαν έτσι τα πράγματα για να γίνουμε…)

 Οι εγχώριοι προμηθευτές τέτοιων άρθρων όπως τα προαναφερόμενα, υποτιμούν τη νοημοσύνη μας. Οι τερατολογίες πως στο Κιλκίς υπάρχουν όλοι οι θησαυροί της γης, επιστρατεύονται για να διαφημίσουν το επικείμενο ξεπούλημα, και αποκαλύπτουν σε όσους έχουν κουκούτσι μυαλό τις αληθινές τους προθέσεις. Το παρακάνανε! Τους έχουμε καταλάβει, και "ευχαριστούμε, δε θα πάρουμε"!

Διαβάστε λοιπόν παρακάτω και μη στεναχωριέστε ούτε για χαράτσια, ούτε για φορολογίες, ότου γιατί δεν έχουμε νοσοκομείο να πάμε. Με τον α ή β ή γ ή Χ τρόπο, (χρυσός, πετρέλαιο, διαμάντια και ποιος ξέρει τι άλλο ;) θα να μας μετατρέψουν σε κρανίου τόπο (πλούσιοι όμως ε,μην ξεχνιόμαστε). Είμαστε πολλοί στην Ελλάδα - δε θα ενοχλούσε η σταδιακή εξαφάνιση του πληθυσμού στη Μακεδονία και η μετατροπή της σε μεταλλευτικοπετρελαιονταμαροοικονομική…περιοχή με ΜΗΔΕΝ πληθυσμό (εν καιρώ – όχι αμέσως). 

Η απόβαση άρχισε με πλύση εγκεφάλου αλλά υπό νέο κυβερνητικό σχήμα - προμηνύεται και η φυσική παρουσία των! (θέλουν να πιστεύουν).

 

«Άντε πάλι το Eldorado. Για όσους δεν το πιστεύουν το λέει και ο ΟΗΕ, και το ΕΘΝΟΣ του Μπόμπολα, που τα ψάχνει τέτοια θέματα, από απλό επιστημονικό ενδιαφέρον και για το καλό του τόπου βεβαίως.

Κατά τη συμπαθή λοιπόν συνεργάτιδα του ΕΘΝΟΥΣ που κατάπιε αμάσητη την έκθεση του ΟΗΕ και έσπευσε να μας αναγγείλει τα ευχάριστα νέα, καθόμαστε «επάνω σε μια πλάκα με δεκάδες εξαιρετικά σπάνια ορυκτά», κάτι σαν τη σπηλιά με τους θησαυρούς του Αλαντίν. Το μόνο που μας χρειάζεται είναι το παράγγελμα «άνοιξε σουσάμι» και όλος αυτός ο πλούτος θα γίνει δικός μας. Το παράγγελμα αυτό θα το δώσει, έτσι πρέπει, ο νέος υπουργός ΥΠΕΚΑ, υποστηριζόμενος από (ή υποστηρίζοντας τον) αρμόδιο πρώην υφυπουργό ΥΠΕΚΑ, με τη ένθερμη επίσης υποστήριξη του νέου τσάρου της οικονομίας και εκείνου της ανάπτυξης. Όλα άλλαξαν και όλα έμειναν τα ίδια.

Παρέλειψε βέβαια ο ΟΗΕ να αναφέρει στην έκθεσή του το πολυτιμότερο προϊόν αυτού του τόπου, που υπάρχει σε ανεξάντλητες ποσότητες, το κουτόχορτο. Με αυτό γίνεσαι πλούσιος σε μια νύχτα και αποκτάς, ή νομίζεις ότι αποκτάς, ό,τι ονειρεύεσαι. Και αν δεν μπορείς να βρεις μόνος σου κουτόχορτο υπάρχουν δημοσιογράφοι να στο προμηθέψουν. Όχι μόνο δημοσιογράφοι όμως. Άκουγα πριν λίγες μέρες στο ραδιόφωνο μεγαλοστέλεχος του ΙΓΜΕ, πιο μεγάλο δεν γίνεται, να λέει με απίθανα λαϊκίστικη εκφορά λόγου πως «πρέπει επιτέλους να ανοίξουν τα σεντούκια με τους θησαυρούς της βόρειας Ελλάδας» (πάντα αυτή η τυχερή η βόρεια Ελλάδα).

Βομβαρδιζόμαστε εδώ και πολύ καιρό με τα πιο απίθανα παραμύθια για τον ορυκτό μας πλούτο. Διακινούνται στο διαδίκτυο εξωφρενικά «στοιχεία», μερικά με υπογραφές επώνυμων, δημοσιογράφων ή και «επιστημόνων», που μας αναγορεύουν ως μακράν το πλουσιότερο κράτος του κόσμου. Μέχρι και πως σε κάθε Έλληνα, σε σένα, σε μένα, αναλογούν -κρατηθείτε- 960 δισεκατομμύρια δολάρια από την αξιοποίηση αυτού του πλούτου (μην απελπίζεστε λοιπόν από τα μηνύματα της εφορίας, σε λίγο θα τους πετάξετε στα μούτρα τα εκατονταπλάσια). Παραμύθια της Χαλιμάς θα μου πείτε, που σκοπίμως όμως αφήνονται να κυκλοφορούν για να δημιουργούν προσδοκίες επερχόμενου ουρανοκατέβατου υπερπλουτισμού στους πολλούς δυστυχώς αφελείς που διαθέτει η χώρα μας, μειώνοντας έτσι τις αντιδράσεις και διευκολύνοντας τη δουλειά των εκμεταλλευτών, που σαν γύπες και ύαινες καραδοκούν να επιπέσουν και κατασπαράξουν ό,τι χρήσιμο υπάρχει στον τόπο μας, αφήνοντας πίσω τους μόνο ό,τι δεν τρώγεται και δεν χωνεύεται.

Και τι να πει κανείς για την παράλειψη, κατά τον ΟΗΕ και το άρθρο του ΕΘΝΟΥΣ, να εκμεταλλευτούμε και άλλα πράγματα που διαθέτουμε: τον πηλό, τον ασβεστόλιθο, τους σχιστόλιθους, τον καολίνη, τη γύψο. Έλεος, έλεος κύριοι του ΟΗΕ και του ΕΘΝΟΥΣ. Μα αυτά όλα είναι η Ελλάδα. Δηλαδή για μπάζο θα πουλήσουμε τη χώρα μας. Αν τα ξεριζώσετε όλα αυτά και τα πουλήσετε, η Ελλάδα, ως υλική πια υπόσταση, σβήνει από τον χάρτη. Πάει, χάνεται, πως το λένε. Πού θα πατάει το χώμα, αν δεν το πουλήσετε και αυτό. (ευτυχώς που δεν βάλανε και την άμμο στα προς εκμετάλλευση, έτσι ο χάρτης της Ελλάδας θα είναι μελλοντικά η θάλασσα, μια λωρίδα άμμος και στη μέση τίποτα). Ά ξέχασα, υπάρχει και ο γρανίτης. Αλλά αυτόν, όπου υπάρχει στη βόρεια Ελλάδα, θα τον εξαφανίσουν οι χρυσοθήρες για να πάρουν τα απειροελάχιστα ψήγματα χρυσού τους. Θα μείνουν μόνο τα γρανιτένια νησιά (Σέριφος, Μύκονος, Ικαρία. Αυτά θα μείνουν γιατί εκεί παραθερίζουν οι χρυσοθήρες).

Η αναφορά σε σχετική έκθεση του ΟΗΕ, τόσο στο αρχικό δημοσίευμα του ΕΘΝΟΥΣ, (και της Figaro), όσο και πολύ περισσότερο στην ομιλία του νέου ΥΠΕΚΑ κ. Λιβιεράτου κατά τη συζήτηση επί των προγραμματικών δηλώσεων της νέας κυβέρνησης, προσδίδει ένα φαινομενικό κύρος στα στοιχεία που παρατίθενται. Ο ΟΗΕ είναι ένας παγκόσμιος οργανισμός και έχει κατ΄ αρχήν το τεκμήριο της ουδετερότητας και της αντικειμενικότητας. Γράφω παρόλα αυτά για «φαινομενικό κύρος», γιατί περί αυτού ακριβώς πρόκειται. Τα στοιχεία πράγματι εκπορεύονται από έκθεση του ΟΗΕ, την οποία όμως δεν συνέταξαν τρίτοι ουδέτεροι εμπειρογνώμονες, αλλά παρασχέθηκαν από τους εξής παρακάτω, όπως μνημονεύεται στην έκθεση ακριβώς αυτή:

α. Ministry of Environment, Energy and Climate Change, δηλαδή το γνωστό μας ΥΠΕΚΑ των Παπακωσταντίνου – Μανιάτη.

β. Mineral Resources Policy Directorate, δηλαδή τη Δ/νση Πολιτικής Ορυκτών Πρώτων Υλών, του ΥΠΕΚΑ και πάλι.

γ.Greek Mining Enterprices Association (GMEA), δηλαδή τον Σύνδεσμο Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων (με την «Ελληνικός Χρυσός» και τα «Χρυσωρυχεία Θράκης» να ξεχωρίζουν ως μέλη του.

Οι παραπάνω λοιπόν συνέταξαν την περί των ορυκτών μας πόρων έκθεση του ΟΗΕ. Πώς λοιπόν να μην θεοποιείται στην έκθεση αυτή η εξόρυξη των πάντων. Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει λοιπόν. Πήραν τη βούλα του ΟΗΕ και έντεχνα εξαφάνισαν τα ονόματά τους. Με τέτοιες κουτοπονηριές προσπαθούν να ξεγελάσουν τους πολίτες αυτής της χώρας.

Ο νέος υπουργός ΠΕΚΑ θα μπορούσε αντί να αναφερθεί σε έκθεση του ΟΗΕ, να αναφερθεί στην έκθεση του υπεύθυνου συντάκτη της που καθόταν απέναντί του. Εξάλλου οι δυο τους είναι συντεχνίτες και παλιοί γνώριμοι.»

Σ.Δημητριάδης, Ομότιμος καθηγητής Γεωλογίας ΑΠΘ

Το Μέτωπο Αγώνα ενάντια στα μεταλλεία σε Κρούσια-Πάικο, καλούμε τους πολίτες του Κιλκίς αλλά και των όμορων νομών που επίσης θα πληγούν, να είναι σε εγρήγορση και να δώσουν το παρόν στις κινητοποιήσεις μας. Ειδικά για τους γείτονες στις Σέρρες να θυμίσουμε ότι η Κερκίνη απέχει από τη Βάθη μόλις 5-7 χλμ. Στους Θεσσαλονικείς γείτονες να θυμίσουμε πώς υδρεύονται εν μέρει από την κοιλάδα του Γαλλικού ποταμού. Επίσης, να θυμίσουμε σε άπαντες γείτονες, πώς όταν η σκόνη της Αφρικής μπορεί και φτάνει στα μπαλκόνια μας, φανταστείτε τι θα φτάνει στις αναπνοές μας από τα τοξικά της μεταλλευτικής δραστηριότητας Χ 30 (ελαχίστως) χρόνια Χ 365 ημέρες το χρόνο.

Τέλος, αλλά όχι σε τελευταία προτεραιότητα, καλούμε τους τρεις βουλευτές του Νομού μας άμεσα και χωρίς καθυστερήσεις, να συντάξουν από κοινού και να συνυπογράψουν επιστολή με την κοινή τους θέση, όπως αυτή μας έχει διατυπωθεί στις συναντήσεις μας μαζί τους, να εκφράσουν σε αυτήν εκ νέου την αντίθεσή τους προς τα σχεδιαζόμενα και να απευθύνουν αυτήν την επιστολή στα επιτελεία του ΥΠΕΚΑ, στους επικεφαλείς των παρατάξεών των και στα ΜΜΕ της χώρας.

Oλόκληρη η ΒΑ Χαλκιδική είναι “Μεταλλευτική Περιοχή” και απαγορεύεται σε αυτήν η ανάπτυξη κάθε άλλης δραστηριότητας. Απροκάλυπτη, σαφής δήλωση της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ ενώπιον ΣτΕ

από antigoldgreece

Το 1983, ο K. Σημίτης σαν Υπουργός Γεωργίας διαφωνούσε με την κήρυξη Στρατωνίου και Ολυμπιάδας σαν μεταλλευτικών περιοχών, τονίζοντας την ιδιαίτερη σημασία τους για τον πρωτογενή τομέα και το περιβάλλον! Μετά έστελνε τα ΜΑΤ στη Στρατονίκη για να προστατεύσει την “Εταιρεία”…
Το έγγραφο του Υπουργείου Γεωργίας δημοσίευσε η “ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ” στις 9-3-2002.

Μεταλλευτικός κώδικας (Ν. 210/1973), άρθρο 142 παρ. 2:

Προκειμένου περί περιοχών που παρουσιάζουν αξιόλογο μεταλλευτικό ενδιαφέρον ή υφίστανται ή πρόκειται να ιδρυθούν σε αυτές αξιόλογες Μεταλλευτικές ή Μεταλλουργικές εγκαταστάσεις δύναται δια Προεδρικών Διαταγμάτων που εκδίδονται με πρόταση του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας να χαρακτηρίζονται αυτές ως “Μεταλλευτικές Περιοχές” και να απαγορεύεται μέσα σε αυτές η ανάπτυξη ετέρων δραστηριοτήτων, εφόσον από αυτές παρακωλύεται η άσκηση της Μεταλλείας ή οι εργασίες των Μεταλλευτικών ή Μεταλλουργικών εγκαταστάσεων ή αν από την άσκηση της Μεταλλείας ή των Μεταλλευτικών ή Μεταλλουργικών εγκαταστάσεων παρεμποδίζεται η άσκηση ετέρων δραστηριοτήτων.

Άρθρο 140 παρ. 5:

Ουδεμία οφείλεται αποζημίωση για οικοδομές ή άλλα έργα του ιδιοκτήτη ενός χώρου μέσα στη Μεταλλευτική περιοχή τα οποία έγιναν κατά το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ο ιδιοκτήτης του χώρου “δι’ επιμελείας κοινού ανθρώπου” μπορούσε να προβλέψει τη ζημία που θα επέλθει σε αυτά από την Εκμεταλλεύτρια Εταιρεία.

Αυτά τα πολύ ξεκάθαρα επιβάλλει ο Μεταλλευτικός Κώδικας για όσους έχουν την “ευτυχία” να έχουν ή να προτίθενται να έχουν ιδιοκτησία ή επιχειρηματική δραστηριότητα σε “Μεταλλευτική Περιοχή”. Δείτε σχετικά και το παλαιότερο άρθρο μας:  Η θεσμική διάσταση και η πρακτική αποτίμηση της μεταλλειοκτησίας, με ειδική αναφορά στο Δήμο Αριστοτέλη της Χαλκιδικής.

Μέχρι σήμερα οι υπερμαχοι του Επενδυτικού Σχεδίου της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ διατείνονται ότι τα πράγματα δεν είναι έτσι, ότι η περιοχή δεν είναι χαρακτηρισμένη “μεταλλευτική” κατά την έννοια της παρ. 2 του άρθρου 142 του Μεταλλευτικού Κώδικα και κατά συνέπεια δεν τίθεται θέμα απαγόρευσης άλλων δραστηριοτήτων. Η επιβεβαίωση των όσων γράφουμε ήρθε από την ίδια την ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ. Στην ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ που κατέθεσε στις 8 Ιουνίου 2012 επί της αιτήσεως ακυρώσεως της ΚΥΑ 201745/2011 Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων της Επένδυσης και συντάχθηκε από το Δικηγορικό Γραφείο “Σκουρής – Τροβά και συνεργάτες”, αποτυπώνεται η θέση της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ σχετικά με το Επενδυτικό της Σχέδιο και το καθεστώς της μεταλλειοκτησίας στην περιοχή.

Στην παρ. Α1, Γενικά της επίμαχης ΚΥΑ ξεκαθαρίζεται ότι:

Το έργο που προτείνεται στο Επενδυτικό Σχέδιο (και εγκρίθηκε με την επίμαχη ΚΥΑ) αφορά στο σύνολο των Μεταλλείων Κασσάνδρας…

δηλαδή σε ολόκληρη την έκταση των 317.000 στρεμμάτων (κατά τη Σύμβαση Μεταβίβασης) των Οριστικών Παραχωρήσεων. Και στη σελ. 40:

Σε σχέση με την αίτηση ακυρώσεως δεν φαίνεται να έχει γίνει αντιληπτό ότι η προσβαλλόμενη (ΚΥΑ) αφορά ένα συνολικό έργο – Επενδυτικό Σχέδιο – και αντιμετωπίζει τα επί μέρους υποέργα ως αυτοτελή…

ΟΛΑ Ή ΤΙΠΟΤΑ δηλαδή. Το Επενδυτικό Σχέδιο είναι ενιαίο και αδιαχώριστο. Ένα Επενδυτικό Σχέδιο που η τοπική κοινωνία ουδέποτε ρωτήθηκε αν δέχεται. Και στη σελ. 58:

Το Επενδυτικό Σχέδιο αποσκοπεί στη διαχειριστική προσέγγιση του συνόλου του Μεταλλευτικού δυναμικού της Β.Α. Χαλκιδικής…

Ξεκαθαρίζει λοιπόν με τον πλέον επίσημο τρόπο η ELDORADO GOLD/ΜΠΟΜΠΟΛΑΣ – που κατέχει το 100% της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ – ότι ολόκληρη η Β.Α. Χαλκιδική σε έκταση 317.000 στρεμ. θα μετατραπεί σε μεταλλευτικό/μεταλλουργικό τοπίο, δηλαδή σε “Μεταλλευτική Περιοχή”. Στη σελ. 71 το τεκμηριώνει επί πλέον τον χαρακτηρισμό και νομικά:

Κατά τις διατάξεις του Ν. 2436/1996 (που κύρωσε τη σύμβαση μεταβίβασης των Μεταλλείων Κασσάνδρας στην TVX) και όλες τις τροποποιήσεις (Ν 3220/2004) που κύρωσε τη σύμβαση μεταβίβασης των Μεταλλείων Κασσάνδρας από το Ελληνικό Δημόσιο στον Δημήτρη Κούτρα (100% της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ), είναι προφανές ότι η περιοχή χαρακτηρίζεται Μεταλλευτική και δια νόμου ήδη προ του 1990 και δεν κατελοίπετο καμία αμφιβολία ως προς τον χαρακτηρισμό της. Η περιοχή συνεπώς στο σύνολό της είναι δια νόμου χαρακτηρισμένη ως Μεταλλευτική συνεχώς από το 1990…

Στη σελ. 69 γίνεται σαφής αναφορά στην παρ. 2 του άρθρου 142 του Μεταλλευτικού Κώδικα:

Και βέβαια δεν είναι κατανοητό το πώς οι δραστηριότητες του όποιου άλλου μοντέλου ανάπτυξης (εκτός της Μεταλλείας) δεν έχουν ανάγκη εκτίμησης των επιπτώσεων τους στη Μεταλλευτική η οποία προϋπήρχε στην περιοχή…

Οι δύο μεταβιβάσεις των Μεταλλείων Κασσάνδρας – στην TVX και στην ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ – και οι δύο Νόμοι που τις κύρωσαν επιβεβαίωσαν τη θεσμοθέτηση της Β.Α. Χαλκιδικής ως “Μεταλλευτικής Περιοχής”. Με την ΚΥΑ 201745/2011 (Κεφάλαιο α1. Γενικά) ο χαρακτηρισμός αυτός επικαιροποιείται και επιβεβαιώνεται για μια ακόμα φορά.

Στη “Μεταλλευτική Περιοχή” των 317.000 στρεμ. όλες οι ιδιοκτησίες είναι πρακτικά δημευμένες αφού οι ιδιοκτήτες τους έχουν στερηθεί δια του νόμου το δικαίωμα να τις χρησιμοποιήσουν κατά τη βούλησή τους.

Επί πλέον η αξία τους έχει ΜΗΔΕΝΙΣΘΕΙ αφού απαγορεύεται ή μπορεί να απαγορευθεί στο μέλλον να χρησιμοποιηθούν για οποιαδήποτε επιχειρηματική δραστηριότητα. Αλλά και αν οι ιδιοκτήτες ήδη έχουν κτίσει σπίτια ή επιχειρήσεις, όταν η “Εταιρεία” αποφασίσει να πραγματοποιήσει έρευνα, εξόρυξη, μεταλλευτική/μεταλλουργική δραστηριότητα στις ιδιοκτησίες τους ή στην γύρω περιοχή, δεν έχουν κανένα δικαίωμα αποζημιώσεως για θετικές και αποθετικές ζημίες επειδή ως έχοντες “επιμέλεια κοινού ανθρώπου” όφειλαν να γνωρίζουν ότι παρεμποδίζουν παράνομα τον “Εκμεταλλευτή” στην άσκηση της Μεταλλείας .

Η συντριπτική πλειονότητα των υποστηρικτών της “Επένδυσης” και της “Εταιρείας” (και του Δημάρχου Χρήστου Πάχτα) είναι οι εργαζόμενοι στην εταιρεία με τις οικογένειές τους, όσοι ελπίζουν σε πρόσληψη και όσοι έχουν άλλο οικονομικό όφελος. Όλοι αυτοί ή σχεδόν όλοι έχουν ακίνητα περιουσιακά στοιχεία στην “Μεταλλευτική Περιοχή” που η αξία τους έχει μηδενισθεί.

Εξαιρούνται οι κάτοικοι του Στρατωνίου που δεν είναι από τη Στρατονίκη ή την Ιερισσό. Το Στρατώνι δεν έχει Διοικητική Περιφέρεια, είναι το μοναδικό χωριό της Χαλκιδικής και ίσως της χώρας. Τα σπίτια και τα κτίρια ανήκουν στην Εταιρεία, με εξαίρεση  όσα κτίστηκαν τα τελευταία χρόνια από Στρατωνίσιους. Και ούτως ή άλλως, το Στρατώνι έιναι Μεταλλευτική Περιοχή και Βιομηχανική Περιοχή Υψηλής Όχλησης και, μαζί με το Λαύριο, η πλέον ρυπασμένη από βαρέα μέταλλα και όξινες απορροές περιοχή της Ελλάδας. Αυτοί δεν έχουν να χάσουν τίποτα.

Αλλά η Στρατονίκη και τα Στάγειρα; Αυτά τα δυο χωριά είναι τα πλουσιότερα της Β Χαλκιδικής, σε απόσταση από όλα τα άλλα. Όλο το θαλάσσιο μέτωπο από την Ολυμπιάδα μέχρι την Ιερισσό, μια ακτή μήκους 70 χιλιομέτρων, ανήκει σε Σταγειρίτες και Στρατονικιώτες. Η αξία των σπιτιών στη Στρατονίκη είναι μηδενική γιατί στη Στρατονίκη και να σου το χαρίζουν το σπίτι δεν πας να κατοικήσεις με τα φουρνέλα κάτω από τα πόδια σου, τη νέα λίμνη τοξιών αποβλήτων στον Κοκκινόλακκα, κάτω από το χωριό, και το νέο μεταλλευτικό/μεταλλουργικό συγκρότημα σαν αξιοθέατο. Αλλά και τα κτήματα στη θάλασσα δεν έχουν καμία αξία, δίπλα σε μια θάλασσα που κάθε λίγο “κοκκινίζει” από τη ντροπή της και μέσα σε “μεταλλευτική περιοχή” όπου δεν κανείς δεν μπορεί να φτιάξει τίποτα.Ένα σπίτι στον Παρθενώνα της Σιθωνίας και ένα κτήμα των 10 στρεμμάτων σε ένα ακρογιάλι της Σιθωνίας ή της Κασσάνδρας θα άξιζαν τουλάχιστον ένα εκατομμύριο ευρώ, αν μπορούσες να βρεις τέτοιο κτήμα. Στην περιοχή μας δεν αξίζει τίποτα. Μα είναι καλά αυτοί οι συμπατριώτες;

Στρατονίκη: πανέμορφο ορεινό χωριό σε μια πανέμορφη περιοχή, 

αλλά οι αξίες των ιδιοκτησιών είναι μηδενικές

Αλλά και οι κάτοικοι του Νεοχωρίου και της Βαρβάρας σε πολύ λίγο καιρό θα ξεσηκωθούν σαν τους Μεγαλοπαναγιώτες όταν συνειδητοποιήσουν ότι στην Πιάβιτσα δουλεύουν ήδη τέσσερα γεωτρύπανα για την περιχαράκωση του επιφανειακού/υπόγειου κοιτάσματος, πολλαπλάσιου σε μέγεθος του αντίστοιχου της Ολυμπιάδας. Και ολόκληρη η περιοχή τους είναι ήδη “μεταλλευτική περιοχή”.

Αυτό είναι το ΟΡΑΜΑ του Χρήστου Πάχτα και της “Εταιρείας” για τη ΒΑ Χαλκιδική. Αν κάποιος από τους “Άρχοντες” της Χαλκιδικής, τους υποστηρικτές του “Επενδυτικού Σχεδίου” ή τους ιδιοκτήτες εντός των 317.000 στρεμμάτων, έχει διάφορη άποψη σε όσα τεκμηριώνουμε, παρακαλούμε να μας την καταθέσει για δημοσίευση και ανάδειξή της…

Ο Στανός φιλοξενεί ένα από τα σημαντικότερα χρυσοφόρα κοιτάσματα και σε λίγο καιρό θα έχει την τύχη της Πιάβιτσας. Και είναι ήδη “μεταλλευτική περιοχή”.
Αυτό είναι το ΟΡΑΜΑ του Χρήστου Πάχτα και της “Εταιρείας” για τη ΒΑ Χαλκιδική. Αν κάποιος από τους “Άρχοντες” της Χαλκιδικής, τους υποστηρικτές του “Επενδυτικού Σχεδίου” ή τους ιδιοκτήτες εντός των 317.000 στρεμμάτων, έχει διάφορη άποψη σε όσα τεκμηριώνουμε, παρακαλούμε να μας την καταθέσει για δημοσίευση και ανάδειξή της…

Ελλάδα, το νέο Ελντοράντο και η κίβδηλη “έκθεση του ΟΗΕ”

 

από antigoldgreece

 Σε έκθεση του ΟΗΕ που τονίζει ότι «βάσει ερευνών και εξορύξεων σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας, η χώρα κάθεται επάνω σε μία πλάκα με δεκάδες εξαιρετικά σπάνια ορυκτά με εφαρμογή στη βαριά βιομηχανία, την αεροναυπηγική κ.λπ., τα οποία διαθέτει και σε μεγάλες ποσότητες», αναφέρεται δημοσίευμα του ΕΘΝΟΥΣ, της εφημερίδας που εκδίδει ο κ. Μπόμπολας, κύριος μέτοχος της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ ΑΕ. Διαβάστε το σχετικό δημοσίευμα στο Βλέπουν Ελλάδα γεμάτη «θησαυρούς ορυκτών»

Και δεν είναι μόνο το εγχώριο ΕΘΝΟΣ, αλλά και η γαλλική FIGARO που αναφέρεται στον ορυκτό πλούτο της Ελλάδας και την εκμετάλλευσή του! Στην ηλεκτρονική της σελίδα δημοσιεύεται σχετικό άρθρο της Hayat Gazzane, που βασίζεται σε στοιχεία που έθεσε στη διάθεση της δημοσιογράφου – ποιός άλλος; – ο πρώην υφυπουργός Περιβάλλοντος,  Γιάννης Μανιάτης. Διαβάστε το κι αυτό εδώ: Ορυκτός πλούτος: Στο χορό κι η Figaro!

Γερές δόσεις προπαγάνδας από τον κ. Μανιάτη, με ειδική αναφορά – φυσικά – στην εκμετάλλευση των κοιτασμάτων χρυσού, με βάση μια υποτιθέμενη “έκθεση του ΟΗΕ για τον ορυκτό πλούτο της Ελλάδας”. Ποιοι είναι όμως στην πραγματικότητα οι συντάκτες της περίφημης έκθεσης; Μας ενημερώνει ο ομότιμος καθηγητής γεωλογίας του Α.Π.Θ. κ. Σαράντης Δημητριάδης:

Η αναφορά σε σχετική έκθεση του ΟΗΕ, τόσο στο αρχικό δημοσίευμα του ΕΘΝΟΥΣ, (και της Figaro), όσο και πολύ περισσότερο στην ομιλία του νέου ΥΠΕΚΑ κ. Λιβιεράτου κατά τη συζήτηση επί των προγραματικών δηλώσεων της νέας κυβέρνησης, προσδίδει ένα φαινομενικό κύρος στα στοιχεία που παρατίθενται. Ο ΟΗΕ είναι ένας παγκόσμιος οργανισμός και έχει κατ” αρχήν το τεκμήριο της ουδετερότητας και της αντικειμενικότητας. Γράφω παρόλα αυτά για «φαινομενικό κύρος», γιατί περί αυτού ακριβώς προκειται. Τα στοιχεία πράγματι εκπορεύονται από έκθεση του ΟΗΕ, την οποία όμως δεν συνέταξαν τρίτοι ουδέτεροι εμπειρογνώμονες, αλλά παρασχέθηκαν από τους εξής παρακάτω, όπως μνημονεύεται στην έκθεση ακριβώς αυτή:
α. Ministry of Environment, Energy and Climate Change, δηλαδή το γνωστό μας ΥΠΕΚΑ των Παπακωσταντίνου – Μανιάτη.
β. Mineral Resources Policy Directorate, δηλαδή τη Δ/νση Πολιτικής Ορυκτών Πρώτων Υλών, του ΥΠΕΚΑ και πάλι.
γ. Greek Mining Enterprices Association (GMEA), δηλαδή τον Σύνδεσμο Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων (με την «Ελληνικός Χρυσός» και τα «Χρυσωρυχεία Θράκης» να ξεχωρίζουν ως μέλη του.
Οι παραπάνω λοιπόν συνέταξαν την περι των ορυκτών μας πόρων έκθεση του ΟΗΕ. Πώς λοιπόν να μην θεοποιείται στην έκθεση αυτή η εξόρυξη των πάντων. Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει λοιπόν. Πήραν τη βούλα του ΟΗΕ και έντεχνα εξαφάνισαν τα ονόματά τους. Με τέτοιες κουτοπονηριές προσπαθούν να ξεγελάσουν τους πολίτες αυτής της χώρας.
Ο νέος υπουργός ΠΕΚΑ θα μπορούσε αντί να αναφερθεί σε έκθεση του ΟΗΕ, να αναφερθεί στην έκθεση του υπεύθυνου συντάκτη της που καθόταν απέναντί του. Εξάλλου οι δυο τους είναι συντεχνίτες και παλιοί γνώριμοι.

Δεν χρειάζεται κανένα σχόλιο από εμάς γιατί τα λέει όλα ο κ. Δημητριάδης:

Άντε πάλι το Eldorado. Για όσους δεν το πιστεύουν το λέει και ο ΟΗΕ, και το ΕΘΝΟΣ του Μπόμπολα, που τα ψάχνει τέτοια θέματα, από απλό επιστημονικό ενδιαφέρον και για το καλό του τόπου βεβαίως.

Κατά τη συμπαθή λοιπόν συνεργάτιδα του ΕΘΝΟΥΣ που κατάπιε αμάσητη την έκθεση του ΟΗΕ και έσπευσε να μας αναγγείλει τα ευχάριστα νέα, καθόμαστε «επάνω σε μια πλάκα με δεκάδες εξαιρετικά σπάνια ορυκτά», κάτι σαν τη σπηλιά με τους θυσαυρούς του Αλαντίν. Το μόνο που μας χρειάζεται είναι το παράγγελμα «άνοιξε σουσάμι» και όλος αυτός ο πλούτος θα γίνει δικός μας. Το παράγγελμα αυτό θα το δώσει, έτσι πρέπει, ο νέος υπουργός ΥΠΕΚΑ, υποστηριζόμενος από (ή υποστηρίζοντας τον) αρμόδιο πρώην υφυπουργό ΥΠΕΚΑ , με τη ένθερμη επίσης υποστήριξη του νέου τσάρου της οικονομίας και εκείνου της ανάπτυξης. Όλα άλλαξαν και όλα έμειναν τα ίδια.

Παρέλειψε βέβαια ο ΟΗΕ να αναφέρει στην έκθεσή του το πολυτιμότερο προϊόν αυτού του τόπου, που υπάρχει σε ανεξάντλητες ποσότητες, το κουτόχορτο. Με αυτό γίνεσαι πλούσιος σε μια νύχτα και αποκτάς, ή νομίζεις οτι αποκτάς, ό,τι ονειρεύεσαι. Και αν δεν μπορείς να βρείς μόνος σου κουτόχορτο υπάρχουν δημοσιογράφοι να στο προμηθέψουν. Όχι μόνο δημοσιογράφοι όμως. Άκουγα πριν λίγες μέρες στο ραδιόφωνο μεγαλοστέλεχος του ΙΓΜΕ, πιο μεγάλο δεν γίνεται, να λέει με απίθανα λαϊκίστικη εκφορά λόγου πως «πρέπει επιτέλους να ανοίξουν τα σεντούκια με τους θυσαυρούς της βόρειας Ελλάδας» (πάντα αυτή η τυχερή η βόρεια Ελλάδα).

Βομβαρδιζόμαστε εδώ και πολύ καιρό με τα πιο απίθανα παραμύθια για τον ορυκτό μας πλούτο. Διακινούνται στο διαδίκτυο εξωφρενικά «στοιχεία», μερικά με υπογραφές επώνυμων, δημοσιογράφων ή και «επιστημόνων», που μας αναγορεύουν ως μακράν το πλουσιότερο κράτος του κόσμου. Μέχρι και πως σε κάθε έλληνα, σε σένα, σε μένα, αναλογούν -κρατηθείτε- 960 δισεκατομμύρια δολάρια από την αξιοποίηση αυτού του πλούτου (μην απελπίζεστε λοιπόν από τα μηνύματα της εφορίας, σε λίγο θα τους πετάξετε στα μούτρα τα εκατονταπλάσια). Παραμύθια της Χαλιμάς θα μου πείτε, που σκοπίμως όμως αφήνονται να κυκλοφορούν για να δημιουργούν προσδοκίες επερχόμενου ουρανοκατέβατου υπερπλουτισμού στους πολλούς δυστυχώς αφελείς που διαθέτει η χώρα μας, μειώνοντας έτσι τις αντιδράσεις και διευκολύνοντας τη δουλειά των εκμεταλλευτών, που σαν γύπες και ύαινες καραδοκούν να επιπέσουν και κατασπαράξουν ό,τι χρήσιμο υπάρχει στον τόπο μας, αφήνοντας πίσω τους μόνο ο,τι δεν τρώγεται και δεν χωνεύεται.

Και τι να πει κανείς για την παράλειψη, κατά τον ΟΗΕ και το άρθρο του ΕΘΝΟΥΣ, να εκμεταλλευτούμε και άλλα πράγματα που διαθέτουμε: τον πηλό, τον ασβεστόλιθο, τους σχιστόλιθους, τον καολινη, τη γύψο. Έλεος, έλεος κύριοι του ΟΗΕ και του ΕΘΝΟΥΣ. Μα αυτά όλα είναι η Ελλάδα. Δηλαδή για μπάζο θα πουλήσουμε τη χώρα μας. Αν τα ξεριζώσετε όλα αυτά και τα πουλήσετε, η Ελλάδα, ως υλική πια υπόσταση, σβήνει από τον χάρτη. Πάει, χάνεται, πως το λένε. Πού θα πατάει το χώμα, αν δεν το πουλήσετε και αυτό. (ευτυχώς που δεν βάλανε και την άμμο στα προς εκμετάλλευση, έτσι ο χάρτης της Ελλάδας θα είναι μελλοντικά η θάλασσα, μια λωρίδα άμμος και στη μέση τίποτα). Ά ξέχασα, υπάρχει και ο γρανίτης. Αλλά αυτόν, όπου υπάρχει στη βόρεια Ελλάδα, θα τον εξαφανίσουν οι χρυσοθήρες για να πάρουν τα απειροελάχιστα ψήγματα χρυσού τους. Θα μείνουν μόνο τα γρανητένια νησιά (Σέριφος, Μύκονος, Ικαρία. Αυτά θα μείνουν γιατί εκεί παραθερίζουν οι χρυσοθήρες).

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ 1ης ΓΙΟΡΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ ΣΤΗ ΔΟΪΡΑΝΗ - ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ;

ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ;

Γιατί λοιπόν αυτοοργάνωση; Τί είναι η αυτοοργάνωση, η αυτοδιαχείριση, η αυτονομία; Αποτελεί πράγματι την απάντηση στο σήμερα;

Η απάντηση είναι απερίφραστα πως ΝΑΙ. Η αυτοοργάνωση ΕΙΝΑΙ η απάντηση!

Και είναι η απάντηση γιατί έρχεται από το μέλλον, είναι η μικρή ρωγμή στον χρόνο που φέρνει στο φώς την κοινωνία του μέλλοντος που ονειρευόμαστε. Είναι η άρνηση του εγώ και η κατάφαση του εμείς. Είναι η αλληλοβοήθεια, η συνεργατικότητα, η αλληλεγγύη και η ελεύθερη απόφαση να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας. Είναι αυτό που απεχθάνονται η εξουσία και η ελεύθερη αγορά γιατί θέτει σε αμφισβήτηση τον βασικό τους πυρήνα ύπαρξης: της ισχύος και της αυθεντίας τους. Είναι ο αγώνας ενάντια στα μεταλλεία και οι χιλιάδες τοπικοί αγώνες σε όλο τον κόσμο για την προστασία του περιβάλλοντος της υγείας και της αξιοπρέπειας. Είναι η επαναφορά της αίσθησης του μέτρου απέναντι στην μεγαλομανία και στην απεριόριστη ανάπτυξη της εποχής μας, τα αποτελέσματα της οποίας όλοι μας σήμερα βιώνουμε. Είναι η επανασύνδεση του ανθρώπου με την φύση, κυρίως με μια νέα αντίληψη κοινωνικής οργάνωσης, που θα έχει εξαλείψει ιεραρχικές και κυριαρχικές μορφές ως βασική αιτία της  σύγχρονης οικολογικής κρίσης. Είναι η δυνατότητα συνειδητής κοινωνικής και συλλογικής αναπαραγωγής, η αληθινή και άμεση δημοκρατία.

Κάπου γράφτηκε για την γιορτή μας ότι θα έπρεπε η θεματολογία της να είναι στα γνωστά πλαίσια της τρόπον τινά διαμαρτυρίας για την υποβάθμιση της λίμνης ή της περιοχής γενικότερα. Δηλαδή να κάνουμε τον γνωστό αιώνιο κύκλο της πολιτικά ορθής προσέγγισης και ανάδειξης των όποιων προβλημάτων. Δεν μας προκαλεί εντύπωση η αδυναμία τους να κατανοήσουν αυτό που σήμερα εμείς εδώ πρεσβεύουμε. Είναι σχεδόν αδύνατον να περιγράψεις το νέο με όρους τους παρελθόντος, γι’αυτό και το αντιμετωπίζεις εχθρικά. Μόνο η ανθρώπινη δραστηριότητα (όπως αυτή περιγράφηκε πιο πάνω) μπορεί να φέρει στην επιφάνεια την δυνατότητα του ατόμου να πραγματοποιήσει την ουτοπική κοινωνία, φορέας της οποίας είναι ο καθένας μας (Ernst Bloch). Η αυτοοργάνωση δεν είναι μια έτοιμη ιδεολογία που την φοράς και σε οδηγεί στον παράδεισο! Είναι μια ενδελεχή διαλεκτική σχέση του ατόμου με την κοινωνία, ένας συνεχής κοινωνικός πειραματισμός που τα θέτει όλα και διαρκώς υπο αμφισβήτηση. Μόνο έτσι θα αποφύγουμε τις αποτυχίες και την βαρβαρότητα του υπάρχοντος αλλά και των ξεπερασμένων εναλλακτικών του.

Όμως η αξία της αυτονομίας πάει ακόμη παραπέρα. Ως βασικό συστατικό της ορίζουμε την διαρκή και ελεύθερη ροή του πράττειν, που οδηγεί στην δημιουργική σκέψη και πράξη. Τότε όμως με την τεκτονική κίνηση των πλακών που προκαλείται το πνεύμα χειραφετείται. Και αυτό δεν σημαίνει άλλο από το ότι το  απελευθερωμένο πλέον άτομο κατανοεί την αλληλουχία των γεγονότων, κρίνει το νόημά τους,  και αντιλαμβάνεται την ολότητα του κοινωνικού γίγνεσθαι. Από συμμορφωμένο και υπάκουο άτομο μεταμορφώνεται σε ενεργό υποκείμενο της ιστορίας και η ελευθερία και ο ανθρωπισμός επανααποκτούν την ακτινοβολία τους μέσα στην ζωή.(T.Adorno).

                  

                                                          ΟΙΚΟΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΡΑΣΗ Ν.ΚΙΛΚΙΣ

                                                                       ΙΟΥΛΙΟΣ 2012