Φινλανδία (2) – Talvivaara από Άγιος Βασίλης με τα δώρα (θέσεις εργασίας, ανάπτυξη)… Μέγας Εφιάλτης

Για να κάνουμε μια ανασκόπηση. Τι λέμε εμείς οι θεατρίνοι με τα κατά συρροή ατοπήματα; Και ποια είναι τα κατά συρροή ατοπήματα που λαμβάνουν χώρα εν Φινλανδία – το προτεινόμενο παράδειγμα προς μίμηση των κυρίων ΥΠΕΚΑ ;

Λέμε:    

1.      Ξεπούλημα

2.      Το πάρτυ της «ανάπτυξης»

3.      «Θέσεις εργασίας»;

4.      Οικονομικά οφέλη; Μηδαμινά σε σχέση με αυτά που χάνονται

5.      Επικρατούν οσμές απαίσιες

6.      Καλύπτονται όλα με σκόνη (όχι χωμάτινη αλλά τοξική)  

7.      Πραγματική τρέλα οι θόρυβοι των εκρήξεων

8.      Δονούμαστε από τις εκρήξεις

9.      Καταστρέφονται κυνήγι, γεωργία, κτηνοτροφία και όχι, ΔΕΝ συνυπάρχουν!

10.  Το νερό, νεράκι δηλητηριασμένο !

11.  Πλήγμα σε άλλες δραστηριότητες όπως ο τουρισμός

12.  Ψέμα οι κερδοφόρες πωλήσεις ιδιοκτησιών – αλήθεια ο εξαναγκασμός σε φυγή

13.  Διαβουλεύσεις «κόψε-ράψε»

14.  Εμπιστοσύνη σε φορείς – κράτος;

15.  Ανέκδοτο: «Τοπικές επιτροπές του Δήμου θα ελέγχουν την εταιρεία»

16.  Όλα τα λεφτά …. τα ραδιενεργά

Χοντρά ψέματα, σωρεία ατοπημάτων, επαναλαμβανόμενες υστερίες κατά τους πρωταγωνιστές ΥΠΕΚΑ.

Για πάμε λοιπόν μια βόλτα μέχρι το Talvivaara στη Φινλανδία:                    

Ξεπούλημα

Τα μεταλλευτικά δικαιώματα αγοράστηκαν το 2004 από την Outokumpu για ...1 ευρώ! επειδή το μετάλλευμα ήταν πολύ χαμηλής περιεκτικότητας σε νικέλιο και η Outokumpu δεν το ήθελε…Με την αύξηση της τιμής των μετάλλων λόγω ζήτησης από την Κίνα και με μια χαμηλού κόστους μέθοδο επεξεργασίας, το Talvivaara άρχισε να φαίνεται ως μια οικονομικά επικερδής επιχείρηση.

Το πάρτυ της «ανάπτυξης»

Το καλοκαίρι του 2007 έγιναν τα εγκαίνια του μεταλλείου στο Sotkamo, σε εορταστική ατμόσφαιρα γιατί το έργο θεωρούνταν πολύ σημαντικό για την περιφερειακή ανάπτυξη. Οι περιφέρεια του Kainuu γιόρταζε. Οι προσδοκίες όλων ήταν μεγάλες. Ίσως το μεταλλείο μπορούσε να αλλάξει την πορεία της περιοχής, να συγκρατήσει εκεί το νέο πληθυσμό και να ενθαρρύνει κάποιους που είχαν φύγει να επιστρέψουν. Η Υπουργός Περιβάλλοντος που μίλησε στα εγκαίνια, απευθυνόμενη σε αυτούς που έβλεπαν το έργο με καχυποψία, τόνισε ότι υπήρχε αυστηρή συμμόρφωση με τους όρους της περιβαλλοντικής άδειας. “Το όλο έργο είναι σα να ανάβει ένα καινούριο φώς για τους κατοίκους της περιοχής”, είπε.

Σε σύγκριση με τις γειτονικές του κοινότητες, το Sotkamo ήταν σε αρκετά καλή κατάσταση. Ο πληθυσμός γερνούσε πιο αργά και η ανεργία ήταν στον εθνικό μέσο όρο, που είναι επίτευγμα για αυτό το μέρος της χώρας.  Ο τουρισμός ανθούσε αφού είχαν γίνει μεγάλες τουριστικές επενδύσεις, όπως το θέρετρο Vuokatti – ο μεγαλύτερος τουριστικός προορισμός όλου του χρόνου στη Φινλανδία. Το Sotkamo είχε εξαιρετική δημόσια εικόνα: φύση, επιχειρήσεις, αθλητικές εγκαταστάσεις και τουρισμό. Πώς χωρούσε η μεταλλευτική βιομηχανία σε αυτή τη γυαλιστερή εικόνα; “Τα μεταλλεία και ο τουρισμός μπορούν να συνυπάρξουν, είναι συμβατά”, έλεγε ο Δήμαρχος του Sotkamo. Παρά τη σχετική του επιτυχία το Sotkamo χρειαζόταν δουλειές και οι προβλέψεις έλεγαν ότι το Talvivaara θα έφερνε στο Δήμο εκατοντάδες δουλειές και περίπου 9,5 εκατ. ευρώ έσοδα το χρόνο. Ο Δήμος έδωσε στο μεταλλείο άδεια κατασκευής πριν ακόμα δοθεί η περιβαλλοντική άδεια.

«Θέσεις εργασίας»;

Τώρα πια είναι φανερό ότι αυτή η πρόβλεψη ήταν υπερβολικά αισιόδοξη. Το καλοκαίρι του 2007 υπήρχε ασυγκράτητος ενθουσιασμός στην ατμόσφαιρα και στις δηλώσεις του Δημάρχου. Πέντε χρόνια αργότερα, το 2012 τόσο το τοπίο όσο και οι διαθέσεις των κατοίκων έχουν αλλάξει. Περίπου 130 κάτοικοι του Sotkamo εργάζονται στο μεταλλείο (το μεγαλύτερο μεταλλείο νικελίου της Ευρώπης, υπενθυμίζουμε και λάβετε υπ’ όψιν ότι συνολικά εργάζονται 500 – άρα λίγοι οι ντόπιοι) και όλων των ειδών οι φόροι μαζεμένοι είναι λιγότερα από 2 εκατ. το χρόνο. Ένα νούμερο για σύγκριση: Ο τουρισμός απασχολεί περίπου 500 ανθρώπους στο Sotkamo.

Εκεί που υπήρχε δάσος, τώρα είναι μια περιοχή εξόρυξης έκτασης πάνω από 30.000 στρέμματα. Όλες οι διαστάσεις είναι εντυπωσιακές. Χωματουργικά μηχανήματα μεγάλα σαν σπίτια κυκλοφορούν σε δρόμους φαρδείς σαν αεροδιάδρομους. Υπάρχουν λίμνες απόθεσης, εργοστάσια θραύσης, αποθήκες, κτίρια εξυπηρέτησης και ατελείωτοι σωλήνες. Μια σιδηροδρομική γραμμή φτιάχτηκε για το Talvivaara, με έξοδα του κράτους.

Πολλά εργοστάσια έχουν κατασκευαστεί στη περιοχή του μεταλλείου ενώ ένα αμφιλεγόμενο εργοστάσιο  ανάκτησης ουρανίου θα είναι σύντομα έτοιμο να λειτουργήσει και αυτό. Η εταιρεία προς το παρόν δεν συζητάει πολύ τα σχέδιά της για επέκταση γιατί, μεταξύ άλλων, θα πρέπει να αποστραγγιστεί η κοντινή λίμνη Kolmisoppijärvi. Επιπλέον, στη σημερινή κατάσταση, δεν είναι και πολύ βέβαιο ότι θα δοθούν οι απαραίτητες άδειες. Η ατμόσφαιρα στο μεταλλείο είναι μελαγχολική, μετά από περίπου ένα χρόνο διαμάχης γύρω από τις εκπομπές ρύπων του Talvivaara. Ο πρώην σωτήρας της επαρχίας έχει γίνει το πτυελοδοχείο της. Όπως και στην Ελλάδα, οι περίπου 500 εργαζόμενοι στο μεταλλείο έχουν άλλη άποψη. Θεωρούν ότι τα ΜΜΕ το έχουν παρακάνει και ότι οι άνθρωποι έχουν μια διαστρεβλωμένη εικόνα. Δεν υπάρχει καμία καταστροφή, οι άνθρωποι δεν κινούνται μέσα σε ένα δηλητηριώδες νέφος. Οι εργαζόμενοι έχουν ενοχληθεί ιδιαίτερα από τις δηλώσεις του Υπουργού Περιβάλλοντος που άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να κλείσει το μεταλλείο.

Η στάση του τοπικού τύπου έχει επίσης αλλάξει. Μόλις πριν από λίγα χρόνια αναφερόταν ελάχιστα στα μειονεκτήματα του μεταλλείου και στα προβλήματα της παγκόσμιας βιομηχανίας εξόρυξης, ενώ τώρα οι σχετικές συζητήσεις έχουν ανάψει. Το πιο πρόσφατο άρθρο σε τοπική εφημερίδα που ζητούσε να κλείσει το μεταλλευτικό συγκρότημα είχε 780 σχόλια μέσα σε λίγες μόνο ημέρες.

«Θέσεις εργασίας»;

Ήταν πολύ μεγάλο θέμα σε τοπικό επίπεδο όταν ένας εργαζόμενος, ένα 36χρονος πατέρας τριών παιδιών, πέθανε από δηλητηρίαση από υδρόθειο το Μάρτιο του 2012. Όπως σε όλες τις μικρές κοινότητες, κανείς δεν είναι απλώς ένας υπάλληλος – είναι πάντα κάποιου ο αδελφός, ο πατέρας ή ο θείος.
 

Επικρατούν οσμές απαίσιες

Η μυρωδιά είναι σαν χαλασμένα αυγά. Οι τουρίστες φεύγουν παραπονούμενοι. Ωραίο μέρος, αλλά αυτή η μυρωδιά... Χρειάστηκε κάποιος χρόνος μέχρι να καταλάβουν οι άνθρωποι ότι η μυρωδιά ερχόταν από το  Talvivaara, που βρίσκεται σε απόσταση περίπου 20 χιλιομέτρων σε ευθεία γραμμή. Η μυρωδιά είναι θέμα συζήτησης σε όλη την περιφέρεια της Kainuu, αφού τις χειρότερες μέρες γίνεται αντιληπτή μέχρι και σε αποστάσεις 70 χιλιομέτρων. Άραγε πόσο καιρό θα πάρει έως ότου οι τουρίστες μάθουν και δεν ξαναπατήσουν εκεί; Οικονομικά οφέλη; Μηδαμινά σε σχέση με αυτά που χάνονται

    
Καλύπτονται όλα με σκόνη (όχι χωμάτινη αλλά τοξική)

Και είναι και η σκόνη. Στο χωριό Tuhkakylä (7 χλμ από το μεταλλείο), η σκόνη άρχισε να έρχεται αμέσως μετά την πρώτη έκρηξη στο μεταλλείο. Δεν είναι κοινή σκόνη. Ήταν σκόνη γραφίτη: σκοτεινή, σταχτί, με μια τάση να προσκολλάται σε όλα. Η σκόνη είναι παντού γύρω από τα σπίτια ή και μέσα στα σπίτια αν τα παράθυρα είχαν μείνει ανοιχτά. Ακόμη και το χιόνι είχε γκριζάρει στην περιοχή κοντά στο μεταλλείο. Οι κάτοικοι του χωριού αποφάσιζαν πότε να πλύνουν τα ρούχα τους ανάλογα με την κατεύθυνση του ανέμου. Ένιωθαν ότι κάποιος τους είχε κάνει πλάκα με το όνομα του χωριού - Tuhkakylä "Χωριό από στάχτη". Ο ήχος των μηχανημάτων ακούγεται συνεχώς ακόμα και από αυτή την απόσταση, των 7 χλμ - ένας σταθερός θόρυβος 24 ώρες την ημέρα. Πραγματική τρέλα οι θόρυβοι των εκρήξεων.

Πολλοί από τους κατοίκους ήταν συγκρατημένα θετικοί όταν άκουσαν πρώτη φορά για το Talvivaara. Το καλοκαίρι του 2008, όλα τα συναισθήματα ελπίδας είχαν εξαφανιστεί. Η ζωή στην Tuhkakylä δεν ήταν πια η ίδια. Τα πάντα από το ορυχείο έφταναν εκεί: εκτός από τη μυρωδιά, τη σκόνη και τον περιβαλλοντικό θόρυβο, υπήρχε και η δόνηση από τις επιφανειακές εκρήξεις. Δονούμαστε από τις εκρήξεις (και έχουμε και bonus καθότι σεισμογενής η περιοχή μας)

Από πολύ καιρό το ορυχείο τους έχει στερήσει από τους τόπους όπου κυνηγούσαν. Εδώ και πολύ καιρό δεν τολμούν ούτε να μαζέψουν μούρα και μανιτάρια. Καταστρέφονται κυνήγι, γεωργία, κτηνοτροφία και όχι, ΔΕΝ συνυπάρχουν!

"Πώς είναι δυνατόν στο φινλανδικό σύστημα αξιών να επιτρέπεται σε ένα ορυχείο να προκαλεί τέτοια καταστροφή της φύσης;" αναρωτιούνται. "Τα σπίτια των ανθρώπων καταστρέφονται". Α πα πα πα ανισόρροποι αυτοί οι Φινλανδοί χωριάτες ! Εμείς τουλάχιστον το ‘χουμε γκρεμίσει το σύστημα αξιών προ πολλού!

…και τι έγινε ρε παιδιά που θα καταστραφεί ένα Talvivaara, ένα Κιλκίς, μια Μεγάλη Παναγιά, μια Μαρώνεια, μια …. ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΣ ! 

Έτσι, και το Talvivaara θα μπορούσε ίσως να καταφέρει να τα ξεπεράσει όλα αυτά χωρίς πολλές διαμάχες δεδομένου ότι η σκόνη, ο θόρυβος και οι δονήσεις είναι προβλήματα μόνο κοντά στο ορυχείο και ήταν σε ένα βαθμό αναμενόμενα. Επίσης επηρέαζαν μόνο ένα πολύ μικρό αριθμό ανθρώπων. Το μεταλλείο είχε καταφέρει ακόμα και να περιορίσει τα προβλήματα οσμής.

Το νερό, νεράκι δηλητηριασμένο !

Αλλά τότε ήρθαν τα προβλήματα με τη ρύπανση των νερών.
Το φθινόπωρο του 2010 η εταιρεία διαπίστωσε ότι το νάτριο, τα θειικά, και το μαγγάνιο στα υγρά απόβλητα ήταν πάνω από τα ανώτατα επιτρεπτά από την περιβαλλοντική άδεια όρια, ακόμη και εκατοντάδες φορές. Τα απόβλητα διοχετευόταν μέσω ρεμάτων σε τρεις μικρές λίμνες κοντά στο ορυχείο, στις οποίες σχηματίστηκε ένα στρώμα  θειικού νατρίου  στον πυθμένα που απειλούσε να καταστρέψει την πανίδα του βυθού, όπως έχει συμβεί σε περιοχές της Βαλτικής.

Λόγω του μαγγανίου και των θειικών, το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας και Πρόνοιας (THL) συνέστησε να μη χρησιμοποιείται το νερό από τις λίμνες για σάουνα, (μη σκεφτείτε σάουνα και μ@λ@κίες γιατί αυτό είναι στην καθημερινότητα του Φινλανδού ότι το δικό μας φραπέ-τσιγάρο) επειδή οι επιπτώσεις της εξάτμισης δεν ήταν γνωστές. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος ήταν τα θειικά άλατα να μετατραπούν σε υδρόθειο.

Πλήγμα σε άλλες δραστηριότητες όπως ο τουρισμός

Η ρύπανση των λιμνών της περιοχής από τα απόβλητα του  Τalvivaara έχει επηρεάσει αρνητικά τη φήμη των τουριστικών θερέτρων της περιοχής. Τα οικόπεδα στην περιοχή πουλιούνται  δυσκολότερα καθώς οι άνθρωποι φοβούνται να φτιάξουν το σπίτι τους στην περιοχή. Ψέμα οι κερδοφόρες πωλήσεις ιδιοκτησιών – αλήθεια ο εξαναγκασμός σε φυγή

Ο τουρισμός είναι η σημαντικότερη πηγή απασχόλησης στην περιοχή, με 8.000 τουριστικές κλίνες. Παρά την πρόοδο που έχει γίνει, οι τελευταίες μετρήσεις (2012) δείχνουν ότι η συγκέντρωση θειϊκών στα νερά είναι δέκα φορές υψηλότερη από το μέσο όρο των λιμνών της Φινλανδίας. 

OYΡΑΝΙΟ και Όλα τα λεφτά !

H λέξη ουράνιο δεν αναφέρθηκε καθόλου ούτε στην αρχική περιβαλλοντική άδεια ούτε στη δημόσια διαβούλευση. Οι κάτοικοι θεωρούν ότι εξαπατήθηκαν. Οι περιβαλλοντικές άδειες στο Talvivaara βασίζονται σε ένα ψέμα. Κανείς δεν τους ρώτησε αν θέλουν ένα τεράστιο ορυχείο ουρανίου. Η λέξη ουράνιο καταστρέφει τη φήμη της κοινότητας. Η   Talvivaara επιμένει ότι δεν υπήρχε δόλος και ότι η δυνατότητα ανάκτησης του ουρανίου από το μεταλλικό διάλυμα δεν έγινε φανερή παρά πολύ αργότερα. Υποσχέθηκαν στον κόσμο ότι τίποτα δεν θα μολυνθεί και ότι κανένας ρύπος δεν θα έβγαινε από το εργοστάσιο. Κάτι μου θυμίζει…, κάτι μου θυμίζει…. STOP. Μα τι λέτε, εν Ελλάδι μόνο για χρυσό-χαλκό κάνουμε διαγωνισμούς!
    
Δημόσια διαβούλευση έγινε, πραγματικά, γιατί μιλάμε για τη Φινλανδία και όχι για την Ελλάδα, σειρά ολόκληρη από διαβουλεύσεις, σύμφωνα με την περιβαλλοντική και τη μεταλλευτική νομοθεσία. (ε ! να διαφέρουν και σε κάτι από εμάς – τσάπα είναι το Νumber One;) Όμως οι κάτοικοι θεωρούν ότι οι αξιωματούχοι που είναι αρμόδιοι να προστατεύουν τη φύση από το μεταλλείο, στην πραγματικότητα προστατεύουν το μεταλλείο από τη φύση. Έχουν χάσει την πίστη τους στους δημόσιους λειτουργούς. Εμπιστοσύνη σε φορείς – κράτος; Εμείς την χάσαμε από καιρό – με ισχυρά ελαφρυντικά τα Μνημόνια 1 και 2 – τώρα απομένει μόνο το Χ

…..

Ένα ολόκληρο βιβλίο έχει γραφτεί σχετικά με την διαδικασία χορήγησης άδειας στο Talvivaara. Η εταιρεία κατηγορείται ότι απέφυγε εσκεμμένα να μιλήσει για το ουράνιο στη διαδικασία αξιολόγησης και επειδή δεν έκανε όσα υποσχέθηκε σχετικά με την επεξεργασία των υγρών αποβλήτων.

Ανέκδοτο: «Τοπικές επιτροπές του Δήμου θα ελέγχουν την εταιρεία» Εκτός από την εταιρεία, και το τοπικό κέντρο περιβάλλοντος δέχεται πυρά για την ανεπάρκειά του να ελέγξει το Talvivaara. Η υπηρεσία είναι υποστελεχωμένη και κάνει ότι μπορεί. Δώσανε οδηγίες και τελικά ζήτησαν μια έρευνα της αστυνομίας για παραβίαση των όρων της άδειας.

    
Υπάρχουν πολλά σχέδια εξόρυξης στη φινλανδική Λαπωνία. ……

Ο ιδρυτής της εταιρείας Τalvivaara (αυτός που πήρε το μεταλλείο για 1 ευρώ) έχει μια αφ' υψηλού αντιμετώπιση των προβλημάτων της ρύπανσης. Πιστεύει ότι τα προβλήματα έχουν διογκωθεί υπέρμετρα ενώ η εταιρεία κάνει προσπάθειες για την αντιμετώπιση της ρύπανσης και τονίζει ότι δεν είναι η μόνη Φινλανδική βιομηχανία που ρίχνει θειϊκά στα ποτάμια. (ωραία δικαιολογία!) “Αυτά τα πράγματα συμβαίνουν” και στο κάτω κάτω “ακόμα και τ'αεροπλάνα πέφτουν”. Θεωρεί επίσης ότι το Talvivaara έχει γίνει πολιτικό πιόνι.

Της Φινλανδίας …θα γίνει !

Antigoldgreece

http://www.hs.fi/english/article/Talvivaara+-+from+benefactor+of+struggling+rural+area+to+environmental+enemy+No1/1329104187219

http://www.hs.fi/english/article/Emissions+from+Talvivaara+mining+complex+could+hurt+Sotkamo+tourism/1329103915547

Σουηδία: Αυτά που ξεχνάνε να μας πουν από το ΥΠΕΚΑ

Τέσσερα άρθρα των ημερών, από τη Σουηδία που τόσο προκλητικά το ΥΠΕΚΑ πολλάκις πρόβαλε ως παράδειγμα προς μίμηση. Τέσσερα άρθρα που φανερώνουν την κινητοποίηση των πολιτών σε πολλές περιοχές της χώρας ΚΑΤΑ της μεταλλείας. Ακολουθεί μεταφρασμένος ο τίτλος κάθε άρθρου μαζί με μια πολύ σύντομη μετάφραση του περιεχομένου.

1) Είμαστε αφελείς / ευκολόπιστοι:
Το κυνήγι για βραχυπρόθεσμη απασχόληση έχει ως αποτέλεσμα ξένες εξορυκτικές εταιρείες να βλέπουν τη χρυσή ευκαιρία αρπάξουν χρήμα χωρίς να ευθύνονται …Είμαστε ευκολόπιστοι ...λένε οι Σουηδοί


2) Νέο Μέτωπο εναντίωσης κατά των μεταλλείων στη Σουηδία
Η Σουηδία αποκτά νέο περιβαλλοντικό κίνημα, αυτό που εναντιώνεται στη μεταλλεία σε ευαίσθητες φυσικές περιοχές. Οι ακτιβιστές από το δάσος του Ojnare στο βόρειο Gotland ενώνουν τη δραστηριότητά τους με παρόμοιες επιτροπές σε όλη τη χώρα
Σουηδικό Κίνημα κατά των μεταλλείων 


3) Μην παραδίνεστε στο λόμπυ εξορυκτικών εταιρειών
Ζητάμε ….τη διασφάλιση του μελλοντικού μας περιβάλλοντος και επιβίωσης και να μη παραδοθείτε στο λόμπυ των εξορυκτικών εταιρειών. Διασφαλίστε τα δικαιώματα των Σαάμι και των γεωργών, αφήνοντάς τους να χρησιμοποιούν τη γη με πραγματικά βιώσιμο τρόπο. 
Μην παραδίνεστε το λόμπυ ! 


4) Τα μεταλλεία του μέλλοντος λειτουργούν με απομακρυσμένη σύνδεση
Σχόλιο δικό μας : Τηλεχειριστήρια κλπ…. Άρα για πόσες θέσεις εργασίας μιλάμε; Σουηδικό ραδιόφωνο

ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ: ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΞΟΡΥΞΗ ΟΥΡΑΝΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΙΣΩ ΠΟΡΤΑ

το ΠΟΝΤΙΚΙ: Μεταλλεία και στο Κιλκίς

http://topontiki.gr/article/39315

Ο χρυσός Ρουμανίας και Ελλάδας στον Εξάντα

από http://www.exandasdocumentaries.com/gr/exandas/exandas-news/306-o-xrisos-roumanias-elladas-exandas

Συνεχίζοντας την θεματική για τον χρυσό που ανοίξαμε πέρυσι με "Το Άγγιγμα του Μίδα" στη Κολομβία, εξετάζουμε τώρα δύο περιπτώσεις στην Ευρώπη της οικονομικής κρίσης. 

Με τις τιμές του χρυσού να έχουν φτάσει σε ιστορικά ύψη, χώρες με οικονομικά προβλήματα όπως η Ρουμανία και η Ελλάδα, έχουν άμεση ανάγκη από την εκμετάλλευση του πολύτιμου μετάλλου.

Αν όμως αυτό σημαίνει την καταστροφή του περιβάλλοντος, των  τοπικών κοινοτήτων και της αρχαίας κληρονομιάς, ποιος θα αποφασίσει αν  αξίζει η θυσία;

Οι υπέρμαχοι, κυρίως οι εταιρείες χρυσού και οι κυβερνήσεις, υποστηρίζουν ότι η μεγάλης κλίμακας εξόρυξη, με ανοιχτά ορυχεία, θα φέρει ανάπτυξη, επενδύσεις και θέσεις εργασίας αποφέροντας σημαντικά έσοδα για το κράτος.
Αν όμως αυτό σημαίνει την καταστροφή του περιβάλλοντος, των τοπικών κοινοτήτων και της αρχαίας κληρονομιάς, ποιος θα αποφασίσει αν αξίζει η θυσία;
Το πρώτο μέρος του ντοκιμαντέρ αναλύει την υπόθεση της Ρόσια Μοντάνα στη Ρουμανία και λέγεται "Μαύρη Βίλβα". Θα μεταδοθεί από τη ΝΕΤ την Τετάρτη 17 Οκτωβρίου στις 23:00
Το δεύτερο μέρος του ντοκιμαντέρ που θα αναλύει την περίπτωση της Χαλκιδικής στην Ελλάδα, θα μεταδοθεί στις 28 Νοεμβρίου την ίδια ώρα.
Περισσότερες λεπτομέρειες σε λίγες μέρες.

ΤΟ ΕΞΩΔΙΚΟ ΤΗΣ Ε.Α.Υ.Θ. ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΑΡΑΤΥΠΙΕΣ ΣΤΗ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ ΜΕ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΟΝ Κ.ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

  ΕΝΩΣΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ

                                                                   ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

                                                                  ΑΡΙΘ. ΕΓΚΡ. ΠΡΩΤ.: 5995/1995

                                              ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ 12 Τ.Κ. 54623 & ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΟΥ 326

                                                 Τ.Κ. 54121  THΛ 2310-525510   FAX 2310-539900

                                                        www.eayth.gr      e-mail: eayth@yahoo.gr

ΑΡΙΘ. ΠΡΩΤ.: 104/2012

ΕΞΩΔΙΚΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ – ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ – ΔΗΛΩΣΗ

ΕΝΩΠΙΟΝ ΠΑΝΤΟΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣΗ ΑΡΧΗΣ

ΚΑΤΑ:

1)     κ. ΑΡΧΗΓΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ

2)     κ. ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ Β. ΕΛΛΑΔΑΣ

3)     κ.ΓΕΝΙΚΟΥ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

4)     κ. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

                                                                                                ΚΟΙΝ:

1)     κ. ΥΠΟΥΡΓΟ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ
2)     κ. ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Στόχος της αναφοράς  που ακολουθεί είναι η προς Εσάς γνωστοποίηση μιας κατάστασης που μήτε αρμόζουσα μήτε σύννομη είναι και υφίσταται για μεγάλο χρονικό διάστημα στην υπηρεσία μας.
Αφορά στην υπηρεσιακή κατάσταση των υπηρετούντων αστυνομικών στις διμοιρίες της Διεύθυνσης Αστυνομικών Επιχειρήσεων Θεσσαλονίκης, ΔΑΕΘ/ΥΑΤ-ΥΜΕΤ οι οποίοι υφίστανται διαρκώς καταστρατήγηση του ωραρίου τους.
 Συγκεκριμένα το ΠΔ 394/2001 προβλέπει ρητά στο άρθρο 1 παρ.1β ότι  «O χρόνος εργασίας του αστυνομικού προσωπικού ανεξάρτητα από βαθμό θέση και την υπηρεσία που υπηρετεί κατά την πενθήμερη εβδομάδα εργασίας είναι…. β) τριάντα δύο ώρες για όσους εκτελούν εξωτερικές ή εσωτερικές υπηρεσίες σε αλλαγές 24ωρης ή 16ωρης ή 12ωρης ή 8ωρης βάσης, όπως οι σκοποί αστυνομικών καταστημάτων ή κρατητηρίων, αστυνομικοί σκοποί, εξερευνητές, οδηγοί και πληρώματα περιπολικών, γερανοφόρων, ανακριτικών και άλλων αυτοκινήτων, επόπτες σκοπών, αξιωματικοί επιθεώρησης και υπηρεσίας, τηλεφωνητές, διαβιβαστές, χειριστές τηλεφωνικών κέντρων, ραδιοτηλεφωνικών κέντρων(R/T) και τηλετύπων. Επίσης, για όσους διατίθενται σε υπηρεσία περιπολίας, αστυνομικής επέμβασης, αστυνομικών ελέγχων, συνοδειών, δικαστηρίων σηματοδότησης, και κάθε άλλη σχετική υπηρεσία, που αφορά την αποστολή της Ελληνικής Αστυνομίας.»
Δυστυχώς οι αστυνομικοί της προαναφερόμενης ομάδας υφίστανται επανειλημμένως «υπερωρίες» κατ εντολήν των ανωτέρων τους, οι οποίες υπερβαίνουν ακόμη και των ορίων που προβλέπει η παράγραφος 3 του ίδιου άρθρου κατά την οποία «Κατ εξαίρεση όσων καθορίζονται στην παρ 1 του παρόντος άρθρου στο προσωπικό της Ελληνικής Αστυνομίας δύναται να επιβληθεί παροχή εργασίας και πέραν του 5ήμερου την εβδομάδα, σύμφωνα με τις ισχύουσες σχετικές διατάξεις, εφόσον οι υπηρεσιακές ανάγκες το επιβάλλουν κατά την κρίση των διοικητών των οικείων υπηρεσιών. Ο συνολικός εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας στην περίπτωση αυτή είναι κατά ανώτατο όριο….40 ώρες για όσους εκτελούν τις υπηρεσίες που προβλέπονται στην περίπτωση (β)…»
Εν προκειμένω, οι αστυνομικοί που στελεχώνουν τη ΔΑΕΘ/ΥΑΤ-ΥΜΕΤ υφίστανται συστηματικά πλέον καταστρατήγηση του ωραρίου τους, καθώς πέραν των καθηκόντων που ασκούν στους κόλπους της οικείας Αστυνομικής Διεύθυνσης μεταβαίνουν και ασκούν καθήκοντα σε άλλες Αστυνομικές Διευθύνσεις πέραν των ορίων της Θεσσαλονίκης.
Πιο συγκεκριμένα δεν είναι λίγες οι φορές που τους έχει ανατεθεί η φύλαξη ιδιωτικού ορυχείου χρυσού στη Χαλκιδική-χωρίς να έχει προηγηθεί κάποιο γεγονός που να χρήζει της επέμβασής τους.  Επιπλέον, δεν ακολουθείται η διαδικασία  του άρθρου 22 παρ1 του Ν 3938/2011 κατά το οποίο « Η Ελληνική Αστυνομία μπορεί να παρέχει, κατόπιν αιτήματος υπηρεσίες και μέσα προς ΝΠΔΔ, ΝΠΙΔ και τρίτους, όπως συνοδεία χρηματαποστολών, καλλιτεχνικών έργων, ιδιωτικών αγαθών μεγάλης αξίας και υπηρεσίες εκπαίδευσης σε ιδιώτες, με καταβολή ανταλλάγματος.», που ρητά ο νομοθέτης το προέβλεψε για τις περιπτώσεις δαπανηρής «εκμετάλλευσης » του προσωπικού της Ελληνικής Αστυνομίας.
Ωστόσο στην περίπτωση αυτή για την εκτέλεση της άνωθι υπηρεσίας οι αστυνομικοί της ΔΑΕΘ/ΥΑΤ-ΥΜΕΤ εργάζονται πέραν του ωραρίου τους, ακόμη και πέραν της επέκτασης αυτού που προβλέπει το άρθρο 3, χωρίς καμία αποζημίωση και συχνά χωρίς να τους χορηγείται το εκ του νόμου υποχρεωτικό 16ωρο ξεκούρασης μέχρι την εκ νέου ανάληψη υπηρεσίας.
   Είναι προφανές ότι υπ αυτές τις συνθήκες οι αστυνομικοί αυτοί καταπονούνται σωματικά και ψυχικά καθώς τα ωράρια τους έχουν γίνει εξουθενωτικά και το νόμιμο δικαίωμα της ανάπαυσης έχει καταστεί «πολυτέλεια» για αυτούς. Η κατάσταση αυτή είναι έως εξοργιστική αν αναλογιστεί κανείς  ότι υπάρχουν 1200 κενές  οργανικές θέσεις   στο νομό Θεσσαλονίκης- και εκτός αυτού έχουν μετακινηθεί 245 Αστυνομικοί από τη Θεσσαλονίκη στον Έβρο-  οι οποίες διατηρούνται ως έχουν και οι αστυνομικές μας δυνάμεις αναλώνονται  στη φύλαξη ιδιωτικής περιουσίας, χωρίς μάλιστα  να καταβάλλεται το προβλεπόμενο από το αρ.22 του Ν 3938/2011 αντάλλαγμα,  ενώ απεναντίας η Ελληνική Αστυνομία υπόκειται στις σχετικές δαπάνες γεγονός ιδιαίτερα ζημιογόνο αν αναλογιστεί κανείς τη γενικότερη οικονομική δυσχέρεια που πλήττει τη χώρα μας.
Όλη αυτή η κατάσταση ασφαλώς και είναι προϊόν συνεχούς  κατάχρησης της διακριτικής ευχέρειας από μέρους της Διοίκησης σε βάρος των μελών της Ενώσεως μας και  εσφαλμένης οργάνωσης που έχει τόσο ηθικό κόστος όσο και υλικό για αυτούς και κατ επέκταση για την ομαλή και εύρυθμη λειτουργία του Σώματός μας.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Α. Σας καλούμε άμεσα να επιληφθείτε του θέματος και να προχωρήσετε στις δέουσες διαδικασίες ώστε να απαλειφθεί το φαινόμενο της καταστρατήγησης του ωραρίου των μελών της Ενώσεώς μας και να γίνεται πλήρης εφαρμογή των διατάξεων του ΠΔ 394/2001
Β. Να ενημερώσετε τα αρμόδια όργανα της Διοίκησης ώστε να γίνεται σωστή και νόμιμη χρήση της διακριτικής τους ευχέρειας όσον αφορά τις αποφάσεις που παίρνουν  και αφορούν στα μέλη της Ενώσεώς μας και ιδιαίτερα την κρίση τους ως προς  τις συνθήκες υπό τις οποίες αποφασίζουν την καταστρατήγηση του ωραρίου τους για λόγους υπηρεσιακών αναγκών!
Γ. Υπό το πρίσμα της χρηστής διοίκησης να επανεξετάσετε κατά πόσο θίγονται τα εργασιακά δικαιώματά τους δεδομένης της γενικότερης ανασφάλειας που επικρατεί στη χώρα μας γεγονός που έχει δυσμενείς συνέπειες για τη σωματική και ψυχική υγεία τόσο των πολιτών όσο και το προσώπων που απαρτίζουν τα Σώματα Ασφαλείας, των οποίων η ήδη δύσκολη φύση του έργου τους επιδεινώνεται από τις συνθήκες αυτές.
Δ. Να επιληφθείτε της άμεσης εφαρμογής του άρθρου 22 του Ν.3938/2011 ήτοι της καταβολής ανταλλάγματος για την  παροχή υπηρεσιών από μέλη της Ενώσεώς μας σε ιδιώτες ώστε να ενισχύονται και να αποδίδονται χρήματα στα ασφαλιστικά ταμεία  της Ελληνικής Αστυνομίας   ιδιαίτερα ενόψει των ειδικών συνθηκών που επικρατούν στη χώρα μας, όπως πολλάκις προαναφέραμε.

Σας παρακαλούμε να προβείτε άμεσα στα νόμιμα και να εξετάσετε  τις από μέρους μας «αναφορές» ώστε να μη θίγονται τα εργασιακά δικαιώματα των μελών της Ένωσής μας  και να μην λαμβάνει η Διοίκηση μη νόμιμες αποφάσεις  καταπατώντας τις κείμενες διατάξεις.

                                                                                    ΜΕ ΤΙΜΗ
                                                     ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ Ε.Α.Υ.Θ.

                                     Ο Α’ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ                                Ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

                                    ΔΡΟΣΟΣ ΣΤΕΡΓΙΟΣ                                      ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ ΘΕΟΦΙΛΟΣ
                                        6947022048                                                          6979972444

Περιβαλλοντική βόμβα από το ΥΠΕΚΑ στο Κιλκίς

Για κάθε κυνηγό η έννοια του βουνού, του δάσους και γενικά του περιβάλλοντος δεν αποτελούν αφηρημένες έννοιες αλλά πηγή ζωής που μέσα από την παραδοσιακή μας δραστηριότητα βιώνουμε.

Για όσους συναδέλφους δεν το γνωρίζουν υπάρχει σε εξέλιξη αυτή τη στιγμή ένα σοβαρότατο πρόβλημα που απειλεί όχι μόνο το κυνήγι μας και το περιβάλλον, αλλά ακόμα και την ίδια μας την υγεία.

Πρόκειται για την προ λίγων μηνών κατακύρωση διεθνούς πλειοδοτικού διαγωνισμού για την παραχώρηση των δικαιωμάτων εξόρυξης χαλκού και χρυσού στην περιοχή των Κρουσσίων στο νομό Κιλκίς, που σε πρώτη φάση υλοποίησης αφορά μια έκταση συνολικά 92.000 στρεμμάτων και περιλαμβάνει μια τεράστια γεωργοκτηνοτροφική , δασώδη περιοχή, μέσα στην όποια όμως δίνουν τον δικό τους αγώνα για επιβίωση οι κάτοικοι 12 γραφικών επαρχιακών χωριών!!!

Το σενάριο είναι γνωστο….και χιλιογραμμενο! «ΕΜΕΙΣ θα σας σωσουμε από τον ΓΟΛΓΟΘΑ της καθημερινοτητας σας!!» λέει η «φωνή» του επισήμου ΚΡΑΤΟΥΣ βάζοντας διλλήματα και έριδες μεταξύ συγχωριανών και οικογενειών για το αν πράγματι αξίζει η όχι την συγκατάθεση τους και την ‘υπογραφή’ τους ένα τέτοιο εγχείρημα .

Πράγματι το timing της υποτιθεμένης «σωτήριας» επένδυσης στο Νόμο δεν είναι τυχαίο, με την οικονομία μας και την προοπτική της να διαγράφει ιστορικά αρνητικά ρεκόρ, η εν λογά επένδυση ‘πλασάρεται ‘ σαν «μάνα εξ ουρανού». Είναι όμως?

Προάγεται η «μονοκαλλιέργεια» των μεταλλείων που καταστρέφει την παραγωγική δυνατότητα της περιοχής, χωρίς να έχει προηγηθεί οικονομοτεχνική μελέτη. Γίνεται λόγος (πάντα προφορικά και ποτέ γραπτά) για δημιουργία θέσεων εργασίας χωρίς όμως αναφορά στις υφιστάμενες θέσεις εργασίας που θα χαθούν για πάντα, σε ένα νομό με παραγωγική αυτάρκεια και προτεινόμενο για καλλιέργειες βοτάνων από τα οποία εισάγουμε εθνικώς 30 εκ.€/5-ετία.

Σύμφωνα με υδρογεωλογική μελέτη του ΙΓΜΕ το υπάρχον νερό καλύπτει οριακά τις υφιστάμενες ανάγκες. Το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης εντάσσει το Κιλκίς στις περιοχές που απειλούνται άμεσα από ερημοποίηση.

Και το χειρότερο για το τέλος: Πλέον του χρυσού στην εν λόγω περιοχή υπάρχει ουράνιο. Η εξόρυξη αυτού σύμφωνα με το άρθρο 143 του νόμου 210/1973 (Μεταλλευτικός Κώδικας), απαγορεύεται να γίνει από ιδιώτη! Ασχέτως αυτού, διασκεδάζονται οι συνέπειες για τη δημόσια υγεία όταν η ραδιενέργεια θα έρχεται σε επαφή με τα στοιχεία της φύσης και τον άνθρωπο; Αξίζουν όλα αυτά να τα τραβάμε με τίμημα 1 εκ.ευρω ανά έτος μίσθωμα ? Όταν μόνο από την πάταξη της φοροδιαφυγής στα καύσιμα ανά έτος το κράτος μας θα εξοικονομούσε 1 ΔΙΣ ευρώ Το τίμημα για τους κατοίκους είναι να στερηθούν την ομορφιά του τόπου τους Για τους κυνηγούς…. να χάσουν οριστικά τα παραδοσιακά τους κυνηγοτόπια Σαν πρόεδρος του Κυνηγετικού Συλλόγου Αμπελοκήπων Θεσσαλονίκης δεν μπορώ να μείνω απαθής και σιωπηλός απέναντι στην καταστροφή του τόπου μας.

Απόστολος Γιαπουτζής, Πρόεδρος Κυνηγετικού Συλλόγου Αμπελοκήπων

Νέα από την ευτυχισμένη λόγω των εξορύξεων χρυσού Φιλανδία

Δεν θα αγοράζουν το γάλα των κτηνοτρόφων αν ξεκινήσει το έργο των Χρυσωρυχείων στη Ροδόπη

«Προειδοποιούμε τους κτηνοτρόφους της περιοχής των Σαπών και της ευρύτερης περιοχής, ότι σε εκείνη την περίπτωση που εγκριθεί και ξεκινήσει το έργο του της εξόρυξης του Χρυσού, σταματάμε να αγοράζουμε το γάλα τους».

Αυτό τόνισε μιλώντας στην ΕΡΑ Κομοτηνής και την δημοσιογράφο Βάσω Μαχαίρα, ο διαχειριστής της εταιρείας Δουκίδης και Υιοί ΟΕ, Νίκος Δουκίδης.

«Μέχρι στιγμής εμείς δεν έχουμε ερωτηθεί για το θέμα, αλλά εκφράζουμε την αντίθεσή μας, καθώς κανένας στο εσωτερικό και εξωτερικό δεν θα αγοράζει ένα γάλα, που παράγεται σε μια περιοχή που γίνεται εξόρυξη χρυσού», υπογράμμισε ο κ. Δουκίδης, κρούοντας τους πρώτους κώδωνες κινδύνου για τη φήμη των προϊόντων της περιοχής μας, που θα τα συνοδεύει, αν ξεκινήσει η εξόρυξη.

Παράλληλα, κάλεσε τον κόσμο να ενημερώνεται για το θέμα και παρότρυνε τους κτηνοτρόφους να οργανωθούν για να αντιμετωπίσουν αυτό κι άλλα ζητήματα του κλάδου τους, όπως είναι οι χαμηλές τιμές του γάλακτος και του κρέατος, αλλά και οι αυξημένες τιμές στις ζωοτροφές. Μάλιστα προανήγγειλε αύξηση στις τιμές του πρόβειου και γίδινου γάλακτος για τους παραγωγούς.
Η εταιρεία Δουκίδης και Υοί έχει τυροκομείο στη ΒΙ.ΠΕ. Κομοτηνής
Πηγή: piazzadelpopolo

Η Θράκη κλείνει την πόρτα στα χρυσωρυχεία

Το μήνυμα εστάλη για μια ακόμα φορά, ακόμα πιο ηχηρό από τις προηγούμενες, και αναζητεί πλέον αποδέκτες, κυρίως στο Υπουργείο Περιβάλλοντος. Μετά από μια σειρά διαβουλεύσεων της τοπικής κοινωνίας της Θράκης, που ξεκίνησαν την προηγούμενη εβδομάδα στο δημοτικό συμβούλιο Μαρώνειας-Σαπών και συνεχίστηκαν στις αρχές τις τρέχουσας με αντίστοιχα συλλογικά όργανα των δήμων Αλεξανδρούπολης και Κομοτηνής, το θέμα το εξορυκτικών δραστηριοτήτων για χρυσό στην περιοχή ήρθε την Τετάρτη στο Περιφερειακό Συμβούλιο Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης. Θυμίζουμε ότι το κρίσιμο αυτό ζήτημα, που απασχολεί την τοπική κοινωνία τα τελευταία 13 χρόνια περίπου, επανήλθε στην επικαιρότητα με αφορμή την γνωμοδότηση, που κλήθηκε να δώσει το Περιφερειακό Συμβούλιο επί της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για την επένδυση χρυσού στο Πέραμα του νομού Έβρου.
Με παρακαταθήκη τις ομόφωνες αποφάσεις καταδίκης των εξορύξεων από όλα τα συλλογικά όργανα της τοπικής αυτοδιοίκησης της Θράκης τα προηγούμενα χρόνια, αλλά και με τις επικαιροποιημένες ομόφωνες επίσης αποφάσεις των τριών συλλογικών οργάνων που προαναφέρθηκαν, το Περιφερειακό Συμβούλιο Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης στάθηκε με συνέπεια στη διαχρονική έκφραση της τοπικής κοινωνίας και γνωμοδότησε αρνητικά επί της Περιβαλλοντικής Μελέτης. Ειδοποιός διαφορά στη συγκεκριμένη συνεδρίαση σε σύγκριση με τις παλαιότερες των αντιστοίχων θεσμικών οργάνων, ήταν ότι καταγράφηκε για πρώτη φορά ψήφος θετική προς τις εξορύξεις, προερχόμενη από τον περιφερειακό σύμβουλο Έβρου, κ. Νίκο Τζανίδη, που αντικατέστησε πρόσφατα τον παραιτηθέντα, κ. Σταύρο Παπαθανάκη. Δεν έλειψαν, βέβαια, ούτε οι «παραφωνίες», όπως είχαν εμφανιστεί όμως τέτοιες και στο παρελθόν. Συγκεκριμένα, πρόκειται για τις επιφυλάξεις που διατυπώθηκαν από πολλούς συμβούλους της μείζονος αντιπολίτευσης, σε αντίθεση με την ξεκάθαρη θέση κατά του χρυσού, που πήρε ο επικεφαλής της, κ. Γιώργος Παυλίδης. Από τη μερίδα εκείνων που εξέφρασαν επιφυλάξεις, στην επιλογή του «λευκού» οδηγήθηκαν τελικά μόνο δυο σύμβουλοι, οι κ.κ. Κωνσταντίνος Μιχελής και Κωνσταντίνος Ζαγναφέρης. Η εξέλιξη αυτή, πάντως, κάθε άλλο παρά ως απώλεια αντιμετωπίστηκε, δεδομένου ότι η συνοχή και η ομοθυμία της τοπικής κοινωνίας, όπως εκπροσωπήθηκε από θεσμικούς και παραγωγικούς φορείς, κόμματα, συλλόγους και απλούς πολίτες, επισφραγίστηκε για μια ακόμα φορά και καταρρίφθηκαν οποιεσδήποτε αμφιβολίες περί των διαθέσεων και προθέσεων έναντι των εξορύξεων χρυσού.
Αρνητική γνωμοδότηση από τη Διεύθυνση Περιβάλλοντος και Χωρικού Σχεδιασμού
Στη διάρκεια της συνεδρίασης παρουσιάστηκαν η γνωμοδότηση της Διεύθυνσης Περιβάλλοντος και Χωρικού Σχεδιασμού της Περιφέρειας, η θέση της επιστημονικής ομάδας των «Χρυσωρυχείων Θράκης», αλλά και η αντίστοιχη θέση από το ΤΕΕ-Θράκης.
«Εξαιρετικά σοβαρές και μόνιμες επιπτώσεις»
Στις παρατηρήσεις της υπηρεσίας της Περιφέρειας επί της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, διατυπώθηκαν κατά πρώτον σοβαρές επιφυλάξεις για την επέμβαση που θα υπάρξει στο φυσικό περιβάλλον. «Tο έργο λόγω του είδους και του μεγέθους του», υποστήριξε η εισηγήτρια, «θα έχει εξαιρετικά σοβαρές και μόνιμες επιπτώσεις στην μορφολογία, το τοπίο, στην αισθητική αξία της φύσης, τα οικοσυστήματα και τις χρήσεις γης της περιοχής επέμβασης».
«Έργο ασυμβίβαστο με το Περιφερειακό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού»
Επιπλέον, το έργο χαρακτηρίστηκε ασυμβίβαστο με τις προτεραιότητες και τις στρατηγικές επιλογές του Περιφερειακού Πλαισίου Χωροταξικού Σχεδιασμού, δεδομένου ότι «η εν λόγω εκμετάλλευση του χρυσοφόρου κοιτάσματος του Περάματος δεν συνάδει με το εγκεκριμένο Περιφερειακό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης».
«Το έργο ενέχει εν δυνάμει κινδύνους για μη αναστρέψιμες επιπτώσεις στο περιβάλλον»
Κατά τρίτον η υπηρεσία πρόβαλε διαφωνία αναφορικά με την επέμβαση σε ρέμα και τις επιπτώσεις αυτού. Ο χώρος απόθεσης των αφυγραμένων τελμάτων προτείνεται να κατασκευαστεί εντός λεκάνης απορροής ανατολικού κλάδου του βορείου τμήματος του Παλιορέματος, αλλά σύμφωνα με τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας τα ρέματα αποτελούν κοινόχρηστους χώρους, επί των οποίων απαγορεύονται επεμβάσεις που θίγουν τη λειτουργία τους, όπως είναι η απορροή προς την θάλασσα των πλεοναζόντων υδάτων της ξηράς. Επιπλέον λειτουργούν ως φυσικοί αεραγωγοί, που μαζί με τη χλωρίδα και την πανίδα τους, αποτελούν οικοσυστήματα με ιδιαίτερο μικροκλίμα και συμβάλλουν πολλαπλώς στην ισορροπία του περιβάλλοντος. Κατά συνέπεια τα ρέματα ως στοιχεία του φυσικού περιβάλλοντος αποτελούν αντικείμενα συνταγματικής προστασίας, που αποβλέπει στη διατήρηση της φυσικής τους κατάστασης και στην διασφάλιση της επιτελούμενης από αυτά λειτουργίας της απορροής των υδάτων, αποκλειόμενης κάθε εργασίας επιχώσεως ή καλύψεως. Επιπλέον κρίνεται, ότι το έργο ενέχει εν δυνάμει κινδύνους για καταστροφικές και μη αναστρέψιμες επιπτώσεις στο περιβάλλον της ευρύτερης περιοχής.
Πιθανή αστοχία σε μια σειρά από τεχνικά θέματα
Συγκεκριμένα επισημάνθηκε η πιθανή αστοχία σε μια σειρά από τεχνικά θέματα. Κατά πρώτον, στη σταθερότητα της προτεινόμενης εγκατάστασης απόθεσης των αφυγραμένων τελμάτων με την πάροδο του χρόνου και υπό την επίδραση των καιρικών συνθηκών και των βρόχινων νερών. Επιπλέον, τα εξωτερικά αναχώματα προβλέπεται να κατασκευαστούν από υλικά προερχόμενα από δανειοθάλαμο της περιοχής απόθεσης, αλλά σύμφωνα με την μελέτη, το υλικό αυτό αποτελείται από χλωριτικούς σχιστόλιθους μέτριας αντοχής με ελαφρά φαινόμενα διάβρωσης κυρίως στα πρανή. Επομένως εγείρονται ερωτήματα για το αν αυτά τα υλικά είναι κατάλληλα για την κατασκευή των αναχωμάτων αυτών. Επίσης διατυπώθηκαν σοβαρότατες αμφιβολίες για την ευστάθεια των εσωτερικών αναχωμάτων, που προτείνεται να κατασκευαστούν για την συγκράτηση του αποτιθέμενου τέλματος και την ανύψωση της εγκατάστασης συνολικά κατά 40 m πάνω από το επίπεδο στέψης των εξωτερικών αναχωμάτων, διότι τα εσωτερικά αναχώματα, μεγάλου μήκους και πλάτους στέψης 5 m, προβλέπεται να εδράζουν πάνω στα αφυγραμένα τέλματα, των οποίων η συμπεριφορά δεν προσδιορίζεται επαρκώς. Δεν είναι προβλέψιμες οι επιδράσεις των εναλλασσόμενων καιρικών συνθηκών στο προτεινόμενο σύστημα απόθεσης του τέλματος. Επιπλέον, το ύψος της εγκατάστασης απόθεσης των τελμάτων από τη βάση του κατάντη αναχώματος μέχρι την κορυφή θα φτάνει στην τελική ανάπτυξή της τα 80 m, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται μεγάλες κάθετες και οριζόντιες πιέσεις, οι οποίες διαχρονικά πιθανώς να μη μπορούν να συγκρατηθούν από τα αναχώματα. Επίσης αμφισβητείται η διαχρονική αντοχή του στεγανοποιητικού συστήματος στη λεκάνη του χώρου απόθεσης τελμάτων, υπό το βάρος τόσο της τεράστιας μάζας αφυγραμένων τελμάτων, όσο και του συστήματος των εσωτερικών αναχωμάτων. Οι εκτενείς εκσκαφές και η έκθεση σε ατμοσφαιρικές συνθήκες των θειούχων μεταλλευμάτων και στείρων ενέχουν κινδύνους όξινης απορροής με επακόλουθη υποβάθμιση της ποιότητας του εδάφους και των υδάτων.
Ενδεχόμενη αστοχία κατά την λειτουργία του έργου καθώς και ενδεχόμενο ατύχημα, ιδιαίτερα λόγω της χρήσης κυανιούχου νατρίου, μπορεί να προκαλέσει σοβαρότατες συνέπειες στη δημόσια υγεία και στο περιβάλλον. Τέλος επισημάνθηκε ότι η συγκεκριμένη δραστηριότητα λόγω των εν δυνάμει κινδύνων, του μεγέθους και των επιπτώσεων στο περιβάλλον, επιβάλλει σε όλες τις φάσεις του έργου, από την κατασκευή έως την τελική αποκατάσταση του περιβάλλοντος και για μεγάλο χρονικό ορίζοντα, αυστηρότατο έλεγχο και παρακολούθηση από ειδικά καταρτισμένους επιστήμονες των αρμόδιων υπηρεσιών της διοίκησης.
Συνεπεία όλων των παραπάνω, λοιπόν, και λόγω των μη αντιστρεπτών και σοβαρών επεμβάσεων στο φυσικό περιβάλλον και πολλαπλών επιπτώσεων σε αυτό, η Υπηρεσία της Περιφέρειας γνωμοδότησε αρνητικά επί της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων του έργου «Μεταλλευτικές εγκαταστάσεις στο Πέραμα, Ν. Έβρου» της εταιρείας Χρυσωρυχεία Θράκης Α.Μ.Β.Ε.
Συστηματική αποσιώπηση κινδύνων, ελλιπείς και αναξιόπιστες επιστημονικές αναλύσεις
Οι κ.κ. Αρίκας, Τέντες και Τριανταφυλλίδης άσκησαν αυστηρή κριτική επί του περιεχομένου της μελέτης και επί των προθέσεων των συντακτών της, κάνοντας λόγο για συστηματική αποσιώπηση περί των κινδύνων, που απορρέουν από τη χημική σύσταση των τελμάτων, καθώς επίσης για ελλειπείς και αναξιόπιστες αναλύσεις, που υποδηλώνουν χαμηλό επιστημονικό επίπεδο.
Επίκληση ευρωπαϊκής νομοθεσίας και θέσεων εργασίας από την Εταιρία
Από την πλευρά της Εταιρίας, υπογραμμίστηκε ότι το έργο είναι συμβατό με την ευρωπαϊκή νομοθεσία, ενώ εκλήθη η τοπική κοινωνία να διεκδικήσει τη σύσταση επιτροπής ελέγχου, που όπως αφέθηκε να εννοηθεί τα «Χρυσωρυχεία Θράκης» έχουν τη διάθεση να τη χρηματοδοτήσουν. Επιπλέον, οι εκπρόσωποι της εταιρίας υπεραμύνθηκαν της θέσης ότι οι παρεμβάσεις στο φυσικό περιβάλλον θα αποκατασταθούν μετά από την ολοκλήρωση του έργου, καθώς επίσης έγινε λόγος για ελαχιστοποίηση των κινδύνων για ατυχήματα.
Ιδιαίτερη έμφαση πάντως δόθηκε από τους εκπροσώπους της εταιρίας στην ανάδειξη των αντισταθμιστικών οφελών και ιδιαίτερα στο κομμάτι της δημιουργίας θέσεων εργασίας. Αυτές οι θέσεις θα είναι 200+1 για όλη τη διάρκεια της λειτουργίας των Χρυσωρυχείων, όπως υπογράμμισε ο κ. Μαρκόπουλος, και μάλιστα με μισθούς… «προ μνημονίου», ήτοι 800 ευρώ καθαρά το μήνα. Δυστυχώς, στην τακτική αυτή του αποπροσανατολισμού, που επιχείρησαν επίμονα οι εκπρόσωποι της εταιρίας, θύματα έπεσαν αρκετοί περιφερειακοί σύμβουλοι, οι οποίοι αναλώθηκαν σε συζήτηση περί αντισταθμιστικών οφελών για την τοπική κοινωνία, αλλά και το ελληνικό δημόσιο, θέτοντας κατά διαστήματα σε δεύτερη μοίρα το ουσιαστικό επίδικο των περιβαλλοντικών επιπτώσεων και των συνεπειών του έργου στη δημόσια υγεία. Σε κάθε περίπτωση πάντως από τη μεγάλη πλειοψηφία του σώματος κρίθηκαν πενιχρά μπροστά στους κινδύνους, που ελλοχεύουν, τα όποια οφέλη υπόσχεται η συγκεκριμένη επένδυση.
Παρεμβάσεις δημάρχων και εκπροσώπων φορέων
Σημειωτέον ότι στη διάρκεια της συζήτησης, το λόγο πήραν οι δήμαρχοι Αλεξανδρούπολης και Κομοτηνής, κ.κ. Λαμπάκης και Πετρίδης, καθώς επίσης και εκπρόσωποι από τη Διανομαρχιακή Επιτροπή Ροδόπης-Έβρου κατά του χρυσού, από το Μελισσοκομικό Συνεταιρισμό Ροδόπης, από την Ιερά Μητρόπολη Μαρώνειας και Κομοτηνής, από τον Οδοντιατρικό Σύλλογο Ροδόπης και από το Εργατικό Κέντρο Κομοτηνής. Όλοι τους υπογράμμισαν την κατηγορηματική αντίθεσή τους στις σχεδιαζόμενες επενδύσεις, επικεντρώνοντας παράλληλα στο ανώφελο των υποσχόμενων θέσεων εργασίας.

Νίκος Τζανίδης «Προέρχομαι από μεταλλευτική οικογένεια, αλλά δεν έχω καμιά οικονομική ή άλλη συναλλαγή με κανέναν από τους επενδυτές»

Στην τοποθέτησή του ο κ. Τζανίδης αρχικά γνωστοποίησε ότι ο ίδιος έχει άμεση σχέση με το χρυσό στην περιοχή μας, όχι όμως με κάποια από τις ως τώρα εταιρίες. «Τόσο εγώ, όσο ο πατέρας μου, η μητέρα μου και αδερφός μου δεν είχαμε καμιά οικονομική ή άλλη συναλλαγή με κανέναν από τους πολλούς ενδιαφερόμενους επενδυτές», υπογράμμισε. «Η αμεσότητα της σχέσης μου με τον χρυσό», εξήγησε, «έγκειται στο γεγονός ότι ο πατέρας μου, Θεμιστοκλής Τζανίδης, ως εργοδηγός μεταλλείων στο Ι.Γ.Μ.Ε. ήταν ο πρωτοστάτης της ανακάλυψης των κοιτασμάτων χρυσού στην περιοχή μας και αυτός που υπέδειξε αρχικά τους χώρους έρευνας, την οποία ολοκλήρωσε ο κ. Κωνσταντίνος Μιχαήλ, γεωλόγος ΙΓΜΕ, με την μελέτη του για την οποία βραβεύθηκε από την Ακαδημία Αθηνών για την προσφορά του στον ελληνικό λαό».
Εν συνεχεία ο κ. Τζανίδης, επισήμανε ότι επειδή ακριβώς προέρχεται από μεταλλευτική οικογένεια, κατανοεί πολλές από τις έννοιες και τους κινδύνους αυτής της δραστηριότητας. Παράλληλα υπογράμμισε ότι είναι σε θέση να καταλαβαίνει σε αρκετά καλό βαθμό όρους της φυσικής, της χημείας και των μαθηματικών, αντιτείνοντας όμως ταυτόχρονο ότι ως δικηγόρος δεν μπορεί να αγνοήσει τις συνταγματικές διατάξεις, σύμφωνα με τις οποίες το Κράτος λαμβάνει τα επιβαλλόμενα μέτρα για την αξιοποίηση των πηγών του εθνικού πλούτου, από την ατμόσφαιρα και τα υπόγεια ή υποθαλάσσια κοιτάσματα. «Πρέπει να γίνει σε όλους μας κατανοητό», υποστήριξε, «ότι ο ορυκτός πλούτος ανήκει στο σύνολο του ελληνικού λαού και όχι στους τυχόν ιδιοκτήτες της επιφάνειας ή στους δήμους ή στις Περιφέρειες». «Και αυτό το κράτος, σήμερα», συνέχισε, «βρίσκεται ένα βήμα πριν την καταστροφή και την παύση πληρωμών, ενώ ο ιδιοκτήτης της περιουσίας της οποίας συζητάμε εδώ, δηλαδή ο ελληνικός λαός, βιώνει ήδη την κοινωνική, οικονομική, και πολιτιστική του καταστροφή».
Ψήφος εμπιστοσύνης στη Μελέτη για το Πέραμα
Βέβαια, στο υπόλοιπο της τοποθέτησής του ο κ. Τζανίδης δε δίστασε να κάνει κατάχρηση της επίκλησης στο συναίσθημα, επιδιδόμενος σε μια ακατάσχετη φλυαρία για τις τραγικές διαστάσεις της οικονομικής κρίσης στην περιοχή, παραθέτοντας μάλιστα στοιχεία για την ύφεση και την ανεργία, δεδομένα δηλαδή που δεν είχαν να προσφέρουν τίποτα καινούργιο στη συζήτηση για το επίδικο των εξορύξεων. Λύση σε αυτή τη δραματική κατάσταση, όπως επισήμανε στη συνέχεια, είναι ικανή να προσφέρει η αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της χώρας, ενώ τοποθετούμενος συγκεκριμένα επί της μελέτης για τα χρυσωρυχεία στο Πέραμα, δήλωσε ικανοποιημένος «από το γεγονός ότι προβλέπονται βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές, που η εταιρεία προτίθεται να εφαρμόσει ακολουθώντας της οδηγίες της Ε.Ε».

Παρα-τη συνεδρίαση
«Διαβάζοντας τις φάσεις» του αγώνα κατά του χρυσού

Ακολουθώντας το παράδειγμα του δημάρχου Αλεξανδρούπολης, κ. Βαγγέλη Λαμπάκη, που εισήγαγε ποδοσφαιρικούς όρους στη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου για το θέμα των εξορύξεων χρυσού, δεν έχουμε παρά να καταγράψουμε ορισμένες από τις πιο αξιόλογες φάσεις του ημιτελικού της Τετάρτης-καθώς ο τελικός θα δοθεί στα γραφεία του Υπουργείου Περιβάλλοντος, αν και όλα δείχνουν ότι ο νικητής θα κριθεί στην…παράταση!
Καν’ το α λα Γιουβέντους
Με την τοποθέτησή του ο κ. Λαμπάκης, έσπευσε να δώσει μια ποδοσφαιρική διάσταση στην αναμέτρηση μεταξύ τοπικής κοινωνίας-χρυσοθήρων. Αναφερόμενος στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου Αλεξανδρούπολης έκανε λόγο για ποδοσφαιρικό αποτέλεσμα 7-0, καθώς η εταιρία, όπως υποστήριξε, ξεγυμνώθηκε παντελώς και δεν απάντησε σε κανένα ερώτημα. Για να είμαστε δίκαιοι, βέβαια, υπήρξε ο αντίλογος από πλευράς των εκπροσώπων των Χρυσωρυχείων, με την αιτίαση ότι δεν προσφέρθηκε ικανός χρόνος για να απαντήσει στα ερωτήματα η επιστημονική ομάδα της Εταιρίας. Κάτι το οποίο όμως διαψεύστηκε κατηγορηματικά από τον κ. Λαμπάκη.
Κίνηση fair play
Πέρα από τις έντονες αντιπαραθέσεις, όμως, δεν έλειψαν και οι κινήσεις fair play στη διάρκεια του αγώνα, που δόθηκε στο περιφερειακό συμβούλιο. Πάλι πρωταγωνιστής ο δήμαρχος Αλεξανδρούπολης, κ. Λαμπάκης, που αρχικά έσπευσε να… ευχαριστήσει θερμά την αντίπαλη ομάδα των χρυσωρυχείων. Για ποιο λόγο; Γιατί, όπως επισήμανε, χάρη στην εταιρία δημιουργήθηκε μια σύμπνοια σε επίπεδο τοπικών φορέων από διάφορα πολιτικά ή αλλά στρατόπεδα, με αποτέλεσμα, όπως υπογράμμισε, «αγκαλιά μαζί να πάμε στο λόφο εκεί, αν το Υπουργείο πει «ναι» στο έργο». Αλλά δεν αρκέστηκε μόνο στις ευχαριστίες προς την εταιρία. Προχώρησε κι ένα βήμα παρακάτω, δηλώνοντας την εκτίμησή του προς τα στελέχη που έχουν επιφορτιστεί με το έργο της δρομολόγησης των επενδυτικών σχεδίων. «Τους εκτιμώ», δήλωσε χαρακτηριστικά, «γιατί άνθρωποι είναι και αγωνίζονται για τα υπερκέρδη της εταιρίας τους»
Παίχτες για όλες τις θέσεις
Και πράγματι πολύ ουσιαστική η παρατήρηση του δημάρχου Αλεξανδρούπολης, γιατί αν κάτι είναι εντυπωσιακό στην όλη υπόθεση με το κίνημα κατά του χρυσού, είναι ότι έχει καταφέρει στην περιοχή μας να φέρει κοντά ανθρώπους, που ποτέ άλλοτε δε θα το διανοούνταν. Κι επειδή όταν μιλάμε για διαχωρισμούς, παραδοσιακά στη χώρα μας έχουμε να κάνουμε με κομματικούς, είναι πραγματικά μια από τις ελάχιστες, αν όχι η μοναδική περίπτωση, όπου άνθρωποι από όλο το φάσμα των ιδεολογικών και κομματικών αποχρώσεων βάζουν στην άκρη τις διαφορές τους και μάχονται με ομοθυμία και ειλικρίνεια για έναν κοινό σκοπό. Αν μη τι άλλο κεφάλαιο για τον τόπο και ικανό δείγμα της συνείδησης με την οποία αντιπαλεύει τις εξορύξεις χρυσού η τοπική κοινωνία.
«Πούλημα» της μπάλας στον αντίπαλο
Αν θέλει κανείς να αναζητήσει ένα καίριο ατόπημα μίας μεγάλης μερίδας ανθρώπων, που συμμετείχαν στη σειρά των ειδικών συνεδριάσεων των συλλογικών οργάνων της αυτοδιοίκησης για το ζήτημα του χρυσού, αυτό είναι ότι έπεσαν στην παγίδα των Χρυσωρυχείων και των υποστηρικτών τους, αναλωνόμενοι σε μια ακατάσχετη φλυαρία με αντικείμενο τα περί υποσχόμενων θέσεων εργασίας και αντισταθμιστικών οφελειών για την τοπική κοινωνία. Η ουσία όμως βρίσκεται αλλού και θα πρέπει να περιορίζεται αποκλειστικά στα θέματα ασφάλειας και επιπτώσεων στο φυσικό περιβάλλον και στην υγεία των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής. Εκεί ακριβώς θα έπρεπε να επικεντρωθεί η όποια επιχειρηματολογία και η όποια τοποθέτηση επί των επιστημονικών αναλύσεων, μην δίνοντας «πάτημα» στην Εταιρία να επαναλαμβάνει κατά διαστήματα την προπαγάνδα της, χρησιμοποιώντας το «τυράκι» της δημιουργίας θέσεων εργασίας και πετώντας «στάχτη στα μάτια» μιας μερίδας εξαθλιωμένων συμπολιτών μας…

Εξόφθαλμο οφσάιντ
Αλλά δυστυχώς η συζήτηση περιστράφηκε πολλάκις γύρω από τα οφέλη, που υπόσχονται στην τοπική κοινωνία οι χρυσοθήρες. Κι άλλο, που δεν ήθελαν κάτι τέτοιο βέβαια οι τελευταίοι, γιατί έτσι στην ουσία κατάφερναν να παίζουν μπάλα στο δικό τους γήπεδο.
Βέβαια, από τον υπερβάλλοντα ζήλο και την αγωνία τους, πολλοί επιθετικοί καταφέρνουν συχνά να… «εκτίθενται», ήτοι κατά την ποδοσφαιρική διάλεκτο να συλλαμβάνονται σε θέση οφσάιντ! Κάτι τέτοιο συνέβη λοιπόν και με τον κ. Μαρκόπουλο των «Χρυσωρυχείων Θράκης», που αφού επανέλαβε πολλές φορές και δεσμεύτηκε ρητά ότι οι θέσεις εργασίας, που θα δημιουργηθούν στο Πέραμα από το εξορυκτικό έργο θα είναι πράγματι 200, λίγο αργότερα αναφερόμενος στην ετήσια μισθοδοσία, που προβλέπεται για το ίδιο έργο, την προσδιόρισε στα 6.000.000 ευρώ. Μάλιστα έσπευσε να απαντήσει σε αιτιάσεις περί «μνημονιακών μισθών», όπως τέτοιες είχαν εκφραστεί νωρίτερα από συμβούλους, ξεκαθαρίζοντας ότι οι εργαζόμενοι των χρυσωρυχείων θα έχουν απολαβές 800 ευρώ καθαρά το μήνα.
Αν και ήμασταν συνηθισμένοι στη στρατηγική αμφισβήτησης, που ακολουθούσε συστηματικά η Εταιρία, σχετικά με τις επιστημονικές αναλύσεις στα αντικείμενα της Χημείας και της Φυσικής, ομολογουμένως η αμφισβήτηση τώρα και της επιστήμης των Μαθηματικών ήταν κάτι το οποίο μας ξάφνιασε.
Γιατί ποιο πανεπιστήμιο χρειάζεται κανείς να έχει τελειώσει για να κάνει τους σχετικούς υπολογισμούς με τα δεδομένα, που παρέθεσε ο κ. Μαρκόπουλος και να καταλήξει στη διαπίστωση ότι… δε βγαίνουν τα κουκιά; Διότι διαιρώντας απλά τα 6.000.000 ευρώ της ετήσιας μισθοδοσίας με τον αριθμό των 200 προβλεπόμενων θέσεων εργασίας, καταλήγει στο αποτέλεσμα των 30.000 ευρώ, που αντιστοιχεί στη μισθοδοσία του ενός εργαζομένου σε ετησία βάση. Με μια ακόμα διαίρεση, αυτή τη φορά με το 14 των μισθών που προβλέπεται να λαμβάνει ετησίως ο εργαζόμενος, αντικρίζει τον εκπληκτικό αριθμό 2142,85 ευρώ.
Καθαρά 800 λοιπόν και μεικτά 2142; Ε, δε γίνονται αυτά. Και «στημένος» να είναι ο διαιτητής, θα το σφυρίξει…

Πάρε-βάλε!
Σε θέση μάχης από το πρώτο λεπτό, όπως αποδείχθηκε, βρέθηκε ο περιφερειακός σύμβουλος της μείζονος αντιπολίτευσης, κ. Κώστας Μιχελής. Αφού παρακολούθησε με προσοχή τον «αγώνα» που διεξαγόταν μεταξύ των επιστημονικών ομάδων, που υποστήριζαν δυο εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις περί της επικινδυνότητας ή μη των εξορύξεων χρυσού, όταν ήρθε η μπάλα στα πόδια του, ήτοι του δόθηκε ο λόγος για να κάνει διευκρινιστικές ερωτήσεις, ο ίδιος δεν έχασε την ευκαιρία να κάνει παιχνίδι.
Και ποια πιο ουσιαστική απορία θα μπορούσε να γεννηθεί σε κάποιον, μέσα στο περιβάλλον προβληματισμού και περισυλλογής που είχε δημιουργηθεί λόγω της κρισιμότητας του θέματος; Μα φυσικά το «αν και πόσες αιτήσεις για εργασία έχουν κατατεθεί μέχρι σήμερα στα «Χρυσωρυχεία Θράκης»», μια ερώτηση που απευθυνόταν στους εκπροσώπους της εταιρίας. Κάτι δηλαδή σαν…«πάρε-βάλε», όπως θα μετάφραζε κανείς στη γλώσσα του ποδοσφαίρου!
Οι απορίες στην ανάπαυλα!
Μα έλα, που μια ξαφνική αναμπουμπούλα στη διάρκεια της διαδικασίας που οι εκπρόσωποι των χρυσωρυχείων απαντούσαν στις ερωτήσεις, εμπόδισε την απάντηση επί του συγκεκριμένου ερωτήματος. Μα ο κ. Μιχελής δεν πτοήθηκε από το συγκεκριμένο τάκλιν, που του στέρησε τη… μπάλα από τα πόδια του. Όπως εξήγησε στην κύρια τοποθέτησή του, ενημερώθηκε σχετικά στην ….ανάπαυλα, σε συνομιλία που είχε νωρίτερα έξω από την αίθουσα με άνθρωπο της εταιρίας. Και προφανώς δεν απέφυγε να γνωστοποιήσει στο σώμα το προϊόν αυτής της ενημέρωσης, ότι δηλαδή οι αιτήσεις που έχουν κατατεθεί στα χρυσωρυχεία ανέρχονται σε 3.500 περίπου.
Θα αναρωτιόταν κανείς τι αλλάζει από αυτό δεδομένο, έστω κι αν οι αιτήσεις ήταν δεκαπλάσιες ή εικοσαπλάσιες του συγκεκριμένου ποσού, αν παράλληλα δεν μπορούν να διασφαλιστούν τα υπέρτατα αγαθά της υγείας και της ζωής μερικών εκατοντάδων χιλιάδων κατοίκων, που βρίσκονται στην ευρύτερη περιοχή. Αλλά για να μην μπλέκουμε με περίπλοκους συλλογισμούς, ας αρκεστούμε στο εντυπωσιακό του τι απορίες μπορεί να λύσει τελικά κανείς στην ανάπαυλα.
Ως μη γενόμενη φάση
Επειδή υπάρχουν όμως απορίες κι απορίες, δυστυχώς δεν έχουν όλες την τύχη να πάρουν τελικά μια απάντηση. Μια τέτοια προφανώς ήταν και του αντιπεριφερειάρχη Τουρισμού, κ. Κώστα Παπακοσμά, που διερωτήθη απευθυνόμενος προς τους εκπροσώπους της εταιρίας αν θα έστελναν τα παιδιά τους να αγοράσουν γη ή να επενδύσουν στην περιοχή μας, μετά από την υλοποίηση του έργου των εξορύξεων. Εντέλει έμεινε με την απορία! Όπως και πολλοί άλλοι…
Ο 12ος παίχτης
Κι αν ορισμένοι επαγγελματικοί κλάδοι κάνουν πίσω, όπως βλέπουμε το τελευταίο διάστημα, χάριν χορηγιών που προσφέρουν τα χρυσωρυχεία για την ενίσχυση του προϊόντος τους, στον αντίποδα υπάρχει η ισχυρή θέληση των νέων να διεκδικήσουν εκείνα που τους αξίζουν. Και το ευχάριστο στην προχθεσινή συνεδρίαση του περιφερειακού συμβουλίου ήταν ότι άτομα νεαρής ηλικίας έδωσαν δυναμικό «παρών» και παρέμειναν στην αίθουσα μέχρι το τέλος της σχετικής συζήτησης. Δείγμα της ευαισθητοποίησής τους για το θέμα, δείγμα της αγωνίας που έχουν για το μέλλον. Και κίνητρο, φυσικά, για όσους βρίσκονται στα κέντρα λήψης των αποφάσεων, ώστε να επιστρατεύουν τη δέουσα υπευθυνότητα και το σεβασμό, που αρμόζει προς τα «κεκτημένα» της νέας γενιάς κατά την άσκηση του όποιου ρόλου και των όποιων καθηκόντων τους.
Η «χρυσή» αλλαγή…
Δικαιωματικά πλέον αξίζει τον τίτλο της… «χρυσής» αλλαγής στην ομάδα του κ. Γιαννακίδη. Πρόκειται φυσικά για τον κ. Νίκο Τζανίδη, περιφερειακό σύμβουλο Έβρου, που συμπληρώνει σε λίγο δυο μήνες παρουσίας στη θέση αυτή, ελέω της παραίτησης του προκατόχου του, κ. Σταύρου Παπαθανάκη.
Σχεδόν από τα αποδυτήρια, λοιπόν, ο κ. Τζανίδης κατάφερε να «σκοράρει». Σε σημειολογικό επίπεδο, κατάφερε να «σπάσει» το ρεκόρ, που κατείχε η τοπική κοινωνία για 13 συναπτά χρόνια καθολικής εναντίωσης στις επενδύσεις χρυσού. Σημειώνεται ότι σε όλες τις αποφάσεις των συλλογικών οργάνων του πρώτου ή δευτέρου βαθμού της αυτοδιοίκησης στη Θράκη, μέχρι προχθές δεν είχε καταγραφεί θετική ψήφος για τις επενδύσεις χρυσού, παρά μόνο κάποιες «απώλειες» τύπου αποχής ή «λευκού». Πλέον αυτή η παράδοση έσπασε και σε σημειολογικό επίπεδο έχει πράγματι μια αξία.
…και το αυτογκόλ
Σε πρακτικό όμως επίπεδο, η πλήρης διαφοροποίηση του κ. Τζανίδη από τη διαχρονική πολιτική τοποθέτηση της παράταξης της πλειοψηφίας έρχεται να προκαλέσει γκρίνια και αναταράξεις. Δεν είναι λίγοι, μάλιστα, εκείνοι που θεωρούν τον περιφερειακό σύμβουλο του Έβρου «ξένο σώμα» από το απόγευμα της Τετάρτης, αξιολογώντας ότι στην ουσία έβαλε αυτογκόλ στην ομάδα του, αγνοώντας τον επί σειρά ετών αγώνα που έχουν δώσει τα μέλη της για να υπερασπίσουν τις απόψεις και τις θέσεις τους επί του συγκεκριμένου μείζονος σημασίας ζήτηματος. Λέτε αυτό να καταστεί αφορμή για να βγει και πάλι…εκτός πλάνων ο κ. Τζανίδης, μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα;
Το προνόμιο της έδρας
Με τούτα και με εκείνα, πάντως, ένα είναι σίγουρο. Ότι η έδρα του αγώνα, που διεξάγεται με επίδικο τις εξορύξεις χρυσού, εξακολουθεί να παραμένει στο Υπουργείο Περιβάλλοντος. Είναι εκείνο, θυμίζουμε, που ανεξάρτητα από τις γνωμοδοτήσεις των συλλογικών οργάνων, δημοτικών συμβουλίων των τριών δήμων και περιφερειακού συμβουλίου ΑΜ-Θ, έχει τη διακριτική ευχέρεια να εγκρίνει την επένδυση, παρακάμπτοντας οποιαδήποτε έκφραση αντίθεσης της τοπικής κοινωνίας. Το θετικό, βέβαια, είναι ότι από τον τελευταίο κύκλο διαβουλεύσεων στάλθηκε ένα ακόμα ηχηρό μήνυμα προς την κεντρική εξουσία, ικανό να την βάλει σε δεύτερες σκέψεις, για να αναθεωρήσει τα όποια σχέδια έχει για την περιοχή. Κι αν δεν το κάνει, τότε το μήνυμα θα πρέπει να είναι ακόμα πιο ηχηρό, με μεταφορά του αγώνα… εντός έδρας πλέον.

Συντάκτης:Θωμάς Σταμούλης
e-mail: paratiritis.stamoulis@gmail.com